Uzasadnienie
T K złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 października 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.
W dniu 17 lutego 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie o umorzenie postępowania sądowego wraz z kopią decyzji organu z dnia 17 lutego 2015 r. wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", w której organ uwzględnił w całości skargę podatnika i uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji i określił wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uwzględnienie (w trybie art. 54 § 3 ppsa - w ramach tzw. autokontroli organu) przez Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie wniesionej do Sądu skargi.
Wobec powyższego, Sąd postanowił umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ppsa.
O kosztach orzeczono na mocy art. 201 w zw. z art. 202 § 2 ppsa i § 14 pkt 1 lit.a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).