Uzasadnienie
R. U. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Sz. z dnia [...] r. nr [...], którą określono Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie [...] zł z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. Skarga ta nie została podpisana odręcznie przez Skarżącego.
Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 29 grudnia 2015 r., wezwano Skarżącego do uzupełnienia brak formalnego jego skargi poprzez jej podpisanie albo nadesłanie podpisanego odpisu tej skargi. Jednocześnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 28 grudnia 2015 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. W obu przypadkach Skarżący został pouczony, że wskazane zobowiązania należy wypełnić w terminie 7 dni od daty otrzymania pism Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono Skarżącemu w dniu 31 grudnia 2015 r.
Termin zakreślony przez Sąd do wykonania wskazanych zobowiązań upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują.
Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. Podpis pod pismem potwierdza bowiem, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu.
Nieumieszczenie pod skargą podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 § 1 P.p.s.a. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie albo nadesłanie podpisanego odpisu pisma w terminie 7 dni. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego.
Stosownie do brzmienia art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, R. U. nie złożył własnoręcznego podpisu pod skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sąd wezwał zatem Skarżącego do uzupełnienia wskazanego braku formalnego jego skargi. Jednocześnie Sąd przesłał Skarżącemu odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wobec tego, że oba pisma zostały doręczone Skarżącemu w dniu 31 grudnia 2015 r., siedmiodniowy termin wykonania wskazanych w nich zobowiązań upłynął w dniu 7 stycznia 2016 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym terminie wpis od skargi nie został uiszczony a Skarżący nie podpisał swojej skargi ani nie nadesłał podpisanego odpisu skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.