Uzasadnienie
Skarżący A.R., w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, od wniesionej skargi na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z uzasadnienia wniosku oraz z akt sprawy wynika, co następuje.
A.R. prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i córką, jest osobą chorą (choroba nowotworowa z przerzutami) i w związku z tym nie pracuje, od czterech lat otrzymuje rentę chorobową, z której po potrąceniach komorniczych pozostaje kwota [...] zł. Skarżący posiada zaległości w opłatach m.in. za mieszkanie, od trzech miesięcy ma odłączony gaz. Skarżący w oświadczeniu majątkowym wykazał mieszkanie o pow. 140 m kw.; nie wykazał posiadania wartościowych rzeczy ruchomych ani zgromadzonych zasobów pieniężnych.
W rubryce formularza dotyczącej dochodów podał, że jego renta wynosi [...] zł brutto, a także, że żona jest bezrobotna, córka studiuje i za pracę okresową otrzymuje ok. [...] zł.
Ponadto na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący posiada znaczne zaległości podatkowe, a także zobowiązania wobec banku z tytułu zaciągniętego kredytu, z tego tytułu obciążenia hipoteczne na posiadanej nieruchomości, a zadłużenia zamierza spłacić ze środków, które uzyska ze sprzedaży mieszkania, które zajmuje z rodziną.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza rozpoznającego wniosek należy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Rozpoznając wniosek skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem.
Okoliczności podane we wniosku i wynikające z akt sprawy uzasadniają stwierdzenie, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika.
Skarżący bowiem nie ma żadnych oszczędności, większego majątku, poza mieszkaniem (obciążonym hipotekami), w którym mieszka z rodziną – żoną i córką. Dochody trzyosobowej rodziny to kwota ok. [...] zł. Małżonka skarżącego jest bezrobotna, a on sam ze względu na stan zdrowia (choroba nowotworowa) nie pracuje pozostając na rencie chorobowej. Tak niskie dochody w trzyosobowym gospodarstwie domowym, a także znaczne zadłużenie skarżącego, które doprowadziło do podjęcia decyzji o sprzedaży mieszkania, zaspokajającego podstawowe potrzeby rodziny, a także poważna choroba skarżącego i bezrobocie jego żony to okoliczności pozwalające uznać, że wniosek skarżącego zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego został uwzględniony.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.