Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła skarga, na decyzję Dyrektora Izby Celnej, w przedmiocie podatku akcyzowego.
Wyrokiem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 145/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję. W sentencji tego orzeczenia, jako stronę skarżącą, Sąd omyłkowo wskazał: [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.).
Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga zaś w składzie jednoosobowym, wydając postanowienie, na które służy zażalenie (vide: B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX).
Sąd, rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą spółki [...], wydał opisany na wstępie wyrok z dnia 9 lipca 2014 r. W orzeczeniu tym Sąd popełnił omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej, wskazując, że jednym z jej wspólników jest [...], zamiast "[...]
Wyżej wskazana omyłka ma charakter oczywistej, na co wskazuje zestawienie sentencji wyroku z treścią skargi oraz z innymi dokumentami zgromadzonymi w aktach niniejszej sprawy. Należało ją zatem sprostować.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.