Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., Nr[...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podat-kowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8.02.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. określającą X, jako głównemu zobowiązanemu, kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wy-sokości [...] zł.
Powyższa decyzja Dyrektora Izby Celnej zaskarżona została do sądu administracyjnego przez [...]. Zarzucając zaskarżonej decyzji niezgodność z prawem skarżący domagał się jej uchylenia.
Pismem z dnia [...] r. (data wpływu do akt sprawy - [...] r.) pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu wniesionej skargi, wskazując, iż będące przedmiotem sporu zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć wniesioną przez siebie skargę, zaś oświadczenie o cofnięciu skargi jest dla sądu administra-cyjnego wiążące, o ile nie zostanie uznane przez sąd za niedopuszczalne jako zmie-rzające do obejścia prawa lub powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż powinnością sądu jest wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy).
Uznając, iż w rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi jest skuteczne, gdyż nie istnieją podstawy do przyjęcia, że złożenie przez pełnomocnika strony skarżącej oświadczenia o cofnięciu skargi zmierza do obejścia przepisów prawa lub powo-dowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, stosownie do wskazanego ostatnio przepisu orzec należało o umorzeniu postępowania sądowego.
O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.