Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt. I SA/Sz 15/13 odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r. nr [....] określającej skarżącej – E. D. - zobowiązanie w podatku akcyzowym, co wynika z treści uzasadniania tego postanowienia.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie: "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. O sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Taka okoliczność, uzasadniająca sprostowanie z urzędu omyłki zaszła w niniejszej sprawie. Na stronie 1 postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r., wydanego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r. nr [...], należało wpisać, że decyzja ta zapadła "w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym", zamiast "w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania". Stwierdzona omyłka, spowodowana została wadliwym użyciem techniki komputerowej i edycji tekstu i nie ma wpływu na treść sentencji postanowienia.
O prawidłowym ustaleniu przez Sąd materii sprawy świadczy właściwie przedstawiony dotychczasowy stan sprawy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 lutego 2013 r. i poprawne wskazanie, że przedmiotem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r. nr [...] określająca skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym, co wynika z treści uzasadniania tego postanowienia (akapit 1 wers 5, akapit 7 wers 32, na stronie 2 uzasadnienia) oraz pozostała część uzasadnienia prawnego postanowienia, odpowiadająca w pełni jego sentencji.
W związku z powyższym o sprostowaniu omyłki, jako zasadnej i dopuszczalnej, Sąd orzekł na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.