Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 22.10.2014 r., znak- wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, 48 § 1, art. 165a oraz art. 291 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - zwanej dalej "Ordynacja podatkową", Dyrektor Izby Skarbowej (zwany dalej także "Organem odwoławczym") utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 29.07.2014 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu do złożenia zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu kontroli podatkowej dokumentującego kontrolę podatkową przeprowadzoną u podatnika (dalej zwanego także "Podatnikiem").
Ww. zaskarżone postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego (dalej także "Organ I instancji") przeprowadził kontrolę podatkową u Podatnika, i sporządzony z tej kontroli protokół został doręczony Podatnikowi za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 26.06.2014 r.
W dniu 14.07.2014 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pismo Podatnika z dnia 10.07.2014 r., nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10.07.2014 r., zawierające zastrzeżenia do ustaleń kontrolnych wraz z wnioskiem o wydłużenia terminu do merytorycznego ustosunkowania się do ww. protokołu z kontroli podatkowej.
Pismem z dnia 17.07.2014 r. Organ I instancji odniósł się do złożonych przez Podatnika zastrzeżeń zawartych w ww. piśmie z dnia 10.07.2014 r.
Postanowieniem z dnia 29.07.2014 r. Organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień do protokołu.
Uzasadniając rozstrzygnięcie Organ I instancji, przywołując przepis art. 291 Ordynacji podatkowej wskazał, że wniosek o przedłużenie terminu do merytorycznego ustosunkowania się do ww. protokołu z kontroli podatkowej upłynął w dniu 10.07.2014 r., zaś do Organu I instancji wpłynął w dniu 14.07.2014 r., natomiast – jak wskazał Organ I instancji - wydłużenie terminu do dokonania danej czynności może mieć miejsce jedynie w odniesieniu do terminu, który jeszcze nie upłynął.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22.10.2014 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. postanowienie Organu I instancji powtarzając w istocie argumentację Organu I instancji. Nadto, Organ odwoławczy wskazał końcowo, że brak możliwości rozpatrzenia wniosku o odroczenie terminu do złożenia wyjaśnień i zastrzeżeń, nie ogranicza prawa Podatnika do kwestionowania w przyszłości materiału dowodowego, czy też ustaleń poczynionych w ramach przedmiotowej kontroli podatkowej, w toku ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez Organ i instancji. Wskazano przy tym, że wniesione przez Podatnika w piśmie z dnia 10.07.2014 r. zarzuty do protokołu kontroli zostały zgodnie z prawem rozpatrzone przez kontrolujących pismem z dnia 17.07.2014 r.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając zaskarżonemu postanowieniu, że jest krzywdzące, niezgodne z prawem, gdyż wniosek o przedłużenie terminu co do odniesienia się do protokołu kontroli podatkowej złożył w terminie, bowiem zachowanie terminu jest skuteczne w przypadku nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga jest zasadna, jednakże z przyczyn innych niż wskazanych w skardze.
Sąd administracyjny badając zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności uznał bowiem, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.". Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może zatem uwzględnić skargę także z takich przyczyn, które w ogóle nie zostały w niej podniesione, jak również ma prawo uwzględnić jedynie część wniosków skargi.
Nie budzi wątpliwości w sprawie, że w dniu 14.07.2014 r. do Urzędu Skarbowego w wpłynęło pismo Podatnika z dnia 10.07.2014 r., nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10.07.2014 r., zawierające zastrzeżenia do ustaleń kontrolnych wraz z wnioskiem o wydłużenia terminu do merytorycznego ustosunkowania się do ww. protokołu z kontroli podatkowej. Nie jest również sporne, że pismem z dnia 17.07.2014 r. Organ I instancji odniósł się do złożonych przez Podatnika zastrzeżeń zawartych w ww. piśmie z dnia 10.07.2014 r.
Odnosząc się natomiast do wniosku o przedłużenie terminu do merytorycznego ustosunkowania się do ww. protokołu kontroli podatkowej, Organy podatkowe obu instancji zaskarżonym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22.10.2014 r. utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 29.07.2014 r., odmówiły Skarżącemu wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień do protokołu kontroli podatkowej dokumentującego kontrole podatkowa przeprowadzoną u Skarżącego, podczas gdy nie było podstawy do wszczęcia lub odmowy takiego postepowania w sprawie przedłużenia terminu do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.
Wskazać przy tym należy, że Organ odwoławczy prawidłowo wskazał końcowo, że brak możliwości rozpatrzenia wniosku o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień i zastrzeżeń, nie ogranicza prawa Podatnika do kwestionowania w przyszłości materiału dowodowego, czy też ustaleń poczynionych w ramach przedmiotowej kontroli podatkowej, w toku ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez Organ I instancji. Wskazania również, że wniesione przez Podatnika w piśmie z dnia 10.07.2014 r. zarzuty do protokołu kontroli zostały zgodnie z prawem rozpatrzone przez kontrolujących pismem z dnia 17.07.2014 r.
W tym stanie sprawy, Organ odwoławczy rozpoznając zażalenie Skarżącego na rozstrzygnięcie Organu I instancji zobowiązany był wyjaśnić Stronie, czy termin, o którym mowa w art. 291 § 1 Ordynacji podatkowej, może podlegać przedłużeniu, a zatem, czy jest terminem z zakresu postępowania, czy też terminem prawa materialnego, a przede wszystkim wskazać temu Organowi na brak istnienia podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień, a w konsekwencji powinien uchylić postanowienie Organu I instancji i umorzyć postępowanie w tej sprawie na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. b) Ordynacji podatkowej jako bezprzedmiotowe.
Przy ponownym zatem rozpoznaniu niniejszej sprawy Organ odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić powyższe wskazania Sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wobec stwierdzenia naruszenia innych przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy.
O niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie [...] zł nie orzeczono wobec braku wniosku Skarżącego, stosownie do art. 210 § 1 P.p.s.a.