Uzasadnienie
W dniu 17 stycznia 2009 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zniszczenia towaru w postaci samochodu osobowego
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia rozstrzygnięcia w tej sprawie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi przepis art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje na to, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 - niepubl.). Argumentacja wniosku o wstrzymanie powinna w sposób przekonywający wskazywać na konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06 - niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazano, czy w rozpatrywanym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i z jakich przyczyn.
Z tych powodów należało stwierdzić, że wniosek strony skarżącej nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego należało orzec jak na wstępie.