Uzasadnienie
A. G. – o. p. L. O. d. D. w S. wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2011 roku wraz z odsetkami oraz nakazania zwrotu dotacji. Strona skarżąca wskazała, że wniosek jest uzasadniony ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w przypadku wykonania decyzji. Zaskarżona decyzja nakłada na Stronę skarżącą obowiązek zwrotu kwoty ponad dwustu dziewięćdziesięciu tysięcy złotych wraz z odsetkami, liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia przekazania dotacji z budżetu miasta S., tj. od 2011 roku. Sama kwota dotacji do zwrotu stanowi niemal dziesięciokrotność miesięcznej kwoty uzyskiwanej aktualnie dotacji, z odsetkami cała należność to około [...] zł.
W ocenie Strony skarżącej jest to niebagatelna kwota, którą Skarżąca nie dysponuje. Zwrot kwoty wymaga od strony zaciągnięcia zobowiązania w banku, które łączy się z dodatkowymi obciążeniami – prowizją, odsetkami. Są to koszty, których Skarżąca nie odzyska w przypadku korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia. Jedyną alternatywą dla kredytu bankowego jest zbycie majątku przez Stronę skarżącą, co też łączy się z nieodwracalnymi konsekwencjami.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi, jednakże nie odniosło się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego stanowiła podstawę tej regulacji prawnej. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego przepisu wynika, że wnioskodawca powinien wykazać, iż wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że z uwagi na brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ (na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), Sąd zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a jest uprawniony ustosunkować się do żądania Strony skarżącej. W ocenie Sądu Skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła swojego wniosku w rzetelny sposób, wskazała bowiem jedynie ogólnie, że aktualnie nie dysponuje kwotą, o której zwrocie orzekł Organ. Strona nie wykazała również, że zwrot ww. kwoty wymaga od niej zaciągnięcia kredytu czy pożyczki w banku, nie przedstawiła również na tę okoliczność żadnych dokumentów.
Ponadto prawdopodobieństwo ewentualnego zaciągnięcia pożyczki na spłatę dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie uzasadnia przyznania ochrony tymczasowej. Szkoda wyrządzona wykonaniem zaskarżonej decyzji nie może być potencjalna, szkoda taka musi być realna. Strona skarżąca powinna powołać się na konkretne zdarzenia, które zaistnieją wskutek wykonania decyzji. Ponadto powinna na podniesione okoliczność, przedstawić stosowne dowody. Zdaniem Sądu orzeczona kwota dotacji do zwrotu nie stanowi sama w sobie przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 65/04, dostępne na www. orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W innym orzeczeniu NSA zaznaczył, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r., I OZ 1236/14, LEX nr 1624317).
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek Strony skarżącej nie wypełnia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec czego na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.