Uzasadnienie
P. W. (dalej: "Skarżący") działając przez pełnomocnika profesjonalnego pismem z 8 lutego 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 stycznia 2023 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.687.2022.4.ID w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 21 marca 2022 r. (wezwanie z 22 marca 2022 r.) wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sadem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.".
Wezwanie zostało podjęte 28 marca 2023 r., pod adresem pełnomocnika Skarżącego, przez upoważnionego pracownika (zgodnie z ZPO). Wyznaczony w wezwaniu termin, upływał zatem 4 kwietnia 2023 r. (wtorek), który to dzień nie przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (wtorek). W wyznaczonym przez Sąd terminie ani dotychczas brak formalny skargi nie został przez pełnomocnika Skarżącego uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 35 § 1 in fine p.p.s.a. jest natomiast art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2021 r., poz. 2117) zgodnie, z którym w postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, może być również doradca podatkowy.
Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W niniejszej sprawie w imieniu Skarżącego skarga została podpisana przez do P., który jednak nie wykazał umocowania do reprezentowania Skarżącego przed tut. Sądem.
Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącego został skutecznie wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa. W przesyłce zawarte były informacje o siedmiodniowym terminie do wykonania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku jego niewykonania. Pełnomocnik Skarżącego nie ustosunkował się do wezwania o uzupełnienie tego braku formalnego. Termin siedmiu dni na wykonanie wezwania doręczonego 28 marca 2023 r. upłynął bezskutecznie 4 kwietnia 2023 r.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę (pkt I sentencji postanowienia).
O wpisie Sąd zarządził na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).