Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 listopada 2006r., sygn. akt I SA/Sz 195/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...]r.
W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek E. W. o ustanowienie doradcy podatkowego celem sporządzenia skargi kasacyjnej, ponieważ skarżąca nie zgadza się z w/w wyrokiem, a nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2007r. referendarz sądowy uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do uwzględnienia wniosku i przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego.
Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2007r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego P. R. Pismem z dnia [...]r. doradca podatkowy poinformował Sąd, iż skarżąca, pomimo starań z jego strony nie wykazała żadnego zainteresowania współpracą z pełnomocnikiem. Pismo z informacją o konieczności kontaktu i udzielenia pisemnego pełnomocnictwa zostało doręczone skarżącej przez pracownika kancelarii w dniu [...]r., na dowód dołączył kopię tego pisma z pisemnym poświadczeniem odbioru pisma przez skarżącą. Pełnomocnik oświadczył nadto, że pomimo upływu czterech miesięcy skarżąca nie skontaktowała się z nim, jak również nie udzieliła stosownego pełnomocnictwa.
Zdaniem pełnomocnika brak współpracy ze strony E. W. interpretuje jako brak zainteresowania dalszą współpracą i z uwagi na niemożność faktycznego wykonywania czynności w sprawie rezygnuje on z funkcji pełnomocnika skarżącej. O swojej decyzji pełnomocnik zawiadomił również skarżącą i Krajową Radę Doradców Podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, i doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Ustanowienie zawodowego pełnomocnika, wymienionego w art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odbywa się w kilku etapach. W pierwszym etapie sąd administracyjny orzeka o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Następnie występuje do odpowiedniego organu samorządu zawodowego o wyznaczenie konkretnego pełnomocnika. W ostatnim trzecim etapie - jeżeli pełnomocnik podjął się reprezentowania strony, strona ma prawo do udzielenia temu pełnomocnikowi odpowiedniego pełnomocnictwa.
W świetle przywołanego wyżej przepisu ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa, a oznacza w istocie prawo strony do udzielenia takiego pełnomocnictwa (wyznaczonemu przez organ właściwego samorządu) pełnomocnikowi, przy czym konieczności ponoszenia związanego z tego tytułu wynagrodzenia i wydatków ponosi Skarb Państwa.
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania, E. W. nie udzieliła wyznaczonemu doradcy podatkowemu pełnomocnictwa, nie wskazując na żadne okoliczności, które uzasadniałyby niemożność jego udzielenia.
Stosownie do art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Skoro skarżąca E. W. nie udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu Sąd orzekł, jak na wstępie.