Uzasadnienie
[...] grudnia 2021 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę zatytułowaną "Pozew przeciwko Poczcie Polskiej w B.", w związku z egzekucją abonamentu rtv za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 lipca 2019 r. Skarżący wskazał, że odbiornik rtv wyrejestrował w 2005 lub 2004 r. i od tego czasu ani nie rejestrował, ani nie posiadał takiego odbiornika. Ponadto w okresie, który pokrywa się częściowo z okresem egzekucji, tj. od 15 grudnia 2016 r. do 15 lipca 2019 r., Skarżący nie był właścicielem mieszkania, do którego miałby być przypisany odbiornik rtv. Skarżący wskazał, że z jego rachunku bankowego zajęto środki z emerytury we wskazanej wysokości. Suma zajęcia wynosiła pierwotnie [...] zł, a na dzień złożenia skargi egzekwowane jest jeszcze [...] zł.
Do skargi załączono protest Skarżącego skierowany do Poczty Polskiej oraz pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: "Naczelnik US", "organ egzekucyjny") z 22 listopada 2021 r.
Dnia 7 grudnia 2021 r. Skarżący wniósł pismo zatytułowane "Uzupełnienie mojego pozwu przeciw Poczcie Polskiej", do którego załączył pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z 6 grudnia 2021 r. stanowiącego aktualizację zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Pismem z 8 stycznia 2022 r. zatytułowanym "Uzupełnienie pozwu" Skarżący poinformował, że wciąż rekwirowane są środki pieniężne z jego emerytury.
Organ egzekucyjny pismem z 5 stycznia 2022 r. wniósł o odrzucenie skargi.
Organ wskazał, że Skarżący składa pozew przeciwko Poczcie Polskiej, wobec czego skarga powinna podlegać odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W przypadku przyjęcia przez sąd, że skarżonym organem jest Naczelnik US, skarga również winna podlegać odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarżący podnosi zarzuty związane z prowadzona egzekucją, sprowadzające się do zarzutu nieistnienia obowiązku. Zarzuty te winny zostać zgłoszone w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a nie być przedmiotem skargi wniesionej bezpośrednio do WSA w Szczecinie. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania i podejmowane czynności oraz wskazał, że wierzyciel nie zajął ostatecznego stanowiska w sprawie zarzutów Skarżącego. Nie została zatem wyczerpana droga administracyjna, co powoduje niedopuszczalność postępowania sądowoadministracyjnego.
W piśmie z 12 stycznia 2022 r. Skarżący ustosunkował się do stanowiska Naczelnika US. Skarżący stwierdził, że jest to czcze i formalne potraktowanie zarzutów jego pozwu. Skarżący po raz kolejny wskazał, że odbiornik wyrejestrował w 2005 lub 2004 r., a ponadto w okresie, który pokrywa się częściowo z okresem egzekucji, nie był właścicielem mieszkania, do którego miałby być przypisany odbiornik rtv. Według Skarżącego Naczelnik US uaktywnił się dopiero po zawiadomieniu o skierowaniu sprawy do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 t.j.
ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, sąd zakwalifikował wniesioną skargę jako w istocie skargę w zakresie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Jak bowiem wynika z akt sprawy, Naczelnik US prowadzi wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2019.1438 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."), na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez P. F. z uwagi na nieuiszczone opłaty abonamentowe. Skarżący kwestionuje zasadność tego postępowania, ponieważ, jak twierdzi, odbiornik rtv wyrejestrował w 2005 lub 2004 r. i od tego czasu ani nie rejestrował, ani nie posiadał takiego odbiornika.
W ocenie organu, którą sąd podziela, tak sformułowany zarzut wyczerpuje co do zasady normę art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., zgodnie z którym podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.
Organ zwraca ponadto uwagę, że w prowadzonym postepowaniu zastosowanie znajduje art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2019.2070), zgodnie z którym do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Należy w tym kontekście podkreślić, że skutki oraz sposób rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej określają art. 34 oraz 35 u.p.e.a. Stosownie do art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W przypadku egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, stanowiska wierzyciela nie wymaga się. Wypada również zwrócić uwagę, że koniecznego rozważenia przez organ wymaga odpowiednie zastosowanie art. 35 § 1 u.p.e.a. stanowiącego o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego w przypadku zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z nadesłanych akt sprawy nie wynika przy tym, kiedy doręczono Skarżącemu tytuł wykonawczy nr [...]
W rozpoznawanej sprawie Naczelnik US prowadzi postępowanie w przedmiocie ww. zarzutu Skarżącego, w ramach którego zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów (pisma z 17 listopada 2021 r. i z 3 stycznia 2022 r.). Wierzyciel nie zajął dotąd stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Wobec powyższego wniesioną skargę należy uznać za przedwczesną, ponieważ nie zostało dotąd wydane poddające się (po wyczerpaniu trybu administracyjnego) kontroli sądowoadministracyjnej postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Podobny skutek miałaby również kwalifikacja wniesionej skargi jako skargi na czynności egzekucyjne (art. 54 u.p.e.a.). Także w tym wypadku dopiero po wyczerpaniu trybu administracyjnego kontroli sądowoadministracyjnej może zostać poddane postanowienie wydane przez organ egzekucyjny (art. 54 § 5 u.p.e.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy, skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat, w: B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.).
Mając na uwadze powyższe, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.