Uzasadnienie
Skarżący A. P. w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz o przyznanie mu adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w S., jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokata G. Ł..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za lata 2003-2004 wraz z odsetkami. W orzeczeniu tym Sąd przyznał również na rzecz ww. adwokata kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]
Ustanowiony w sprawie pełnomocnik pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług. Uzasadniając wniosek, pełnomocnik wskazał, że w sprawie sporządzono opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lipca 2012 r. Ponadto, oświadczył, że żadne koszty nie zostały uiszczone na rzecz Kancelarii. Pełnomocnik przekazał także informację, że przesłał skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z akt sądowych sprawy wynika, że adwokata dla strony skarżącej ustanowiono przed wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej instancji. Zatem pełnomocnik G. Ł. prowadziła sprawę w pierwszej instancji, stąd też Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł. Koszty te stanowią 50% stawki minimalnej ([...] zł) oraz obejmują 23% podatku od towarów i usług ([...] zł). Stawkę podatku Sąd ustalił na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).
Ponadto, Sąd miał na uwadze, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (stosownie do § 20 rozporządzenia).
Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b oraz w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia.