Uzasadnienie
W związku ze skargą na opisaną wyżej decyzję skarżący B W złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego.
Z uzasadnienia wniosku oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że B W (lat...) prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną T (... lat). Oboje małżonkowie są emerytami, ich świadczenia wynoszą [...] zł i [...] zł. Skarżący podał, że nie posiada żadnego majątku, nie posiada zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani wartościowych przedmiotów. Wskazał, że ponoszone wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, leczeniem, ubezpieczeniem, wynoszą [...] zł. Znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja medyczna potwierdza zły stan zdrowia Skarżącego.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Skarżący wnioskował o ustanowienie radcy prawnego (wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej zwanej "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym, może być przyznane, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając wniosek Skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Skarżący wykazał, że do takich osób należy, dlatego jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Jak zostało wykazane, Skarżący i jego żona znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Ze względu na niskie dochody, uzyskiwane wyłącznie z emerytury, brak oszczędności, poniesienie przez Skarżącego kosztów związanych z opłaceniem pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika nie jest możliwe.
Wobec powyższego, uznając, że Skarżący wykazał istnienie przesłanek z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.