Uzasadnienie
Pełnomocnik "T" S.A. z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...], określającą skarżącej Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007r. na kwotę [...] zł.
Jednocześnie w skardze pełnomocnik zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu w/w wniosku pełnomocnik powołał zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji, a odnoszące się do naruszeń prawa, jakich zdaniem pełnomocnika "dopuściły się organy podatkowe". Według pełnomocnika Spółki "oczywistym jest, że zarówno w interesie strony, jak również w interesie publicznym leży to, aby decyzja która w tak rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego, nie podlegała wykonaniu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – P.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykazał, iż zachodzą przesłanki do jego uwzględnienia przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się do powołanych w uzasadnieniu skargi zarzutów przeciw zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest zasadność skargi, lecz okoliczności, o których mowa w art. 61 § 1 cytowanej ustawy. Sąd rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji nie może wnikać w meritum sprawy, przyjęcie bowiem zarzutów strony za zasadne na tym etapie postępowania sądowego prowadziłoby w istocie do merytorycznego rozpatrzenia skargi przed wydaniem wyroku, co jest niedopuszczalne. Również Sąd nie dopatrzył się w okolicznościach niniejszej sprawy przesłanek, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, przemawiających za uwzględnieniem wniosku pełnomocnika.
Z tych względów wobec nie wykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd postanowił orzec jak na wstępie.