Uzasadnienie
Skarżąca H K, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z uczącą się córką (rok ur. 1994), źródłem utrzymania jest emerytura skarżącej w kwocie 1198,70 zł netto (decyzja ZUS – akta administracyjne sprawy k.7) oraz otrzymywane przez córkę alimenty w wysokości 200 zł.
Odnośnie do majątku podała, że posiada mieszkanie o pow. 47 m kw., nie posiada innego majątku w postaci wartościowych rzeczy ruchomych oraz zgromadzonych zasobów pieniężnych.
Skarżąca podała we wniosku, że ponosi opłaty czynszowe, opłaty za gaz, energię, telewizję i telefon w łącznej kwocie 605 zł miesięcznie. Nadto wyliczyła koszty wyżywienia dwóch osób na kwotę ok. 780 zł miesięcznie. Skarżąca podała, że brakuje jej środków na odzież, obuwie, środki czystości, leki, podręczniki, przybory szkolne i bilety komunikacji miejskiej. Oświadczyła, że nie jest w stanie zapewnić sobie i córce podstawowych potrzeb egzystencjalnych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje - w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W ocenie referendarza sądowego sytuacja osobista (zdrowotna) i materialna skarżącej przemawia za uwzględnieniem jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości netto 1198 zł miesięcznie, ma na utrzymaniu uczącą się córkę z alimentami w wysokości 200 zł, nie wykazała żadnych dodatkowych dochodów, ani oszczędności pieniężnych.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w kwocie 500 zł, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i córki.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.