Uzasadnienie
Pełnomocnik A.K. wniósł w dniu 9 lutego 2011 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od towarów i usług za okresy marzec-maj 2005 r. i styczeń 2006 r. wraz z odsetkami.
Zarówno analiza skargi jak i treści zaskarżonej decyzji wskazuje, iż kwestia orzeczenia o odpowiedzialności A.K. za zaległości w podatku od towarów i usług za okresy marzec - maj 2005 r. i styczeń 2006 r. wraz z odsetkami była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 39/10 oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji, ze względu na dostrzeżone przez ten organ uchybienia.
Jak sam pełnomocnik wskazał, wyrok ten został przez stronę zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponownej oceny Sądu poddana została zatem kolejna decyzja administracyjna w tym samym przedmiocie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Ponieważ w nieprawomocnym wyroku z dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zgodził się z organem odwoławczym co do zasadności dalszego prowadzenia postępowania dowodowego w zakresie badania przesłanek wyłączających odpowiedzialność skarżącego, to rozpoznawanie przez Sąd skargi na decyzję z dnia 5 stycznia 2011 r., na obecnym etapie postępowania sądowego byłoby przedwczesne. Według Sądu, rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie miało bowiem wpływ na ocenę prawidłowości i zasadności decyzji organu I instancji wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, w takim zakresie, w jakim organ ten został zobowiązany do oceny przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej strony skarżącej.
Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.