Uzasadnienie
G. S. w piśmie z dnia 13 marca 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy: grudzień 2014 r., od stycznia do grudnia 2015 r. i od stycznia do lipca 2016 r. Spółka przelewem z dnia 16 marca 2020 r. uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie [...]zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 kwietnia 2020 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez:
- - nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub jego uwierzytelnionej kopii, w celu ustalenia sposobu reprezentacji spółki,
- - wskazanie danych strony skarżącej, o których mowa w art. 46 § 2 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.").
Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że ww. braki skargi należy usunąć w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Mając na uwadze zaistniały w sprawie stan faktyczny, w pierwszej kolejności wskazać należy, że nadanie biegu złożonej przez stronę skardze poprzedza badanie, czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot oraz z zachowaniem wymogów formalnych.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.
- - zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący jest uprawniony do wezwania strony do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi
- - pod rygorem jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób.
W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Wykazanie umocowania wymaga zatem stosownego dokumentu (np. odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, uchwały).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został m.in. wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnego odpisu z KRS lub jego uwierzytelnionej kopii. Jednakże strona do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi.
Odnosząc się do kolejnego braku formalnego skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Z uwagi na to, że skarga była pierwszym pismem wniesionym przez stronę skarżącą, zasadne było wezwanie jej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Jednak strona i tego braku formalnego skargi nie uzupełniła.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2020 r. Jednakże w tym miejscu wskazać należy, że bieg terminu przewidzianego na uzupełnienie braków formalnych skargi został zawieszony od 14 marca do 23 maja 2020 r. Stosownie bowiem do art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 31 marca do 15 maja 2020 r., w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Zgodnie zaś z § 1 rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniem wirusem SARS-Co-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 433) od 14 marca 2020 r. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego, który został odwołany na mocy kolejnego rozporządzenia ww. Ministra z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 490). Następnie rozporządzeniem z tego samego dnia w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491) w okresie od dnia 20 marca do odwołania ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniem wirusem SARS-Co-2.
Jednakże na mocy obowiązującego od dnia 16 maja 2020 r. art. 68 ust. 7 ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875 ze zm.) terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z kolei, na podstawie art. 76 ww. ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa
SARS-CoV-2 ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Skoro ogłoszenie miało miejsce w dniu 15 maja 2020 r., to ustawa weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r., z wyjątkiem przepisów w niej wskazanych, a które nie obejmowały przytoczonej powyżej regulacji prawnej.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że terminu na uzupełninie wyżej omówionych braków formalnych skargi upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. W związku z tym stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi we wskazanym terminie. Zatem, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., sąd postanowił zwrócić z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego w kwocie [...]zł.