Uzasadnienie
M. P. w dniu 18 marca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 lipca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia jego skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została przez skarżącego podjęta, mimo dwukrotnego awizowania (w dniach 28 lipca i 5 sierpnia 2010 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 ust. 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z przepisem art. 220 § 1 i § 3 powołanej ustawy, będącym lex specialis do ww. przepisu, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Brakiem formalnym skargi, o jakim mowa w przepisie art. 58 § 3 powołanej ustawy, jest m.in. brak wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z treści powołanych przepisów wynika, że przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący nie odebrał pomimo dwukrotnego awizowania, tj. w dniu [...] i [...].
Zgodnie zaś z przepisem art. 73 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2". Stosownie do art. 73 § 2 ww. ustawy zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej. Na podstawie § 3 art. 73 omawianej ustawy w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. W myśl art. 73 § 4 tej ustawy "doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1". Z przepisów tych wynika, że ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awiza), o jakim mowa w art. 73 § 2 powołanej ustawy.
Wobec powyższego przyjąć należało, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r., tj. licząc 14 dni od dnia pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej w dniu 28 lipca 2010 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu, upłynął w dniu 18 sierpnia 2010 r. Skarżący wspomnianych braków we wskazanym terminie nie usunął.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie należnego wpisu, skarżący nie zastosował się do tego wezwania w zakreślonym terminie.
W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.