Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lutego 2014 r. A. R. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A.", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie. Nadto w niniejszej skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podano, że wykonanie decyzji z uwagi na wysokość wskazanego w decyzji zobowiązania podatkowego grozi skarżącej wyrządzeniem znacznej szkody w jej majątku, związanej ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Wskazano, że skarżąca wprawdzie dysponuje środkami pozwalającymi na uregulowanie zobowiązań podatkowych, jednakże środki te musiałyby pochodzić ze sprzedaży domu zamieszkanego przez skarżącą, zaś sprzedaż domu w obecnej chwili, z uwzględnieniem krótkiego czasu na uregulowanie należności, spowoduje dla skarżącej znaczną szkodę.
Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 lutego 2014 r. Nr [...], rozpoznając powyższy wniosek odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozważając zasadność zastosowania tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie w ramach tej instytucji należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi. Ponadto, badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu, sąd nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Podstawą uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zatem zarzuty kierowane przeciwko samej decyzji.
Zaakcentować należy, iż strona skarżąca – wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku jest jedynie ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy.
W nawiązaniu do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy wskazać, że skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek, podnosząc jedynie, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i znacznej szkody, zaś zapłata określonego zaskarżona decyzją zobowiązania jest możliwa jedynie ze sprzedaży nieruchomości, w której skarżąca zamieszkuje, przez co również poniesienie znaczną szkodę.
Na poparcie tych twierdzeń nie przedstawiła jednak żadnych dowodów. Skarżąca w ogóle nie podała żadnych konkretnych danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej i stanu majątkowego, jak też nie udokumentowała w żaden sposób aktualnej sytuacji ekonomicznej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji, co mogłoby umożliwić określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w przepisie art. 63 § 1 p.p.s.a.
W takiej zaś sytuacji Sąd nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu, w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani – tym bardziej – domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpoznaniem wniosku strony. Brak bowiem należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 28 września 2011, I FZ 219/11; z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11, z dnia 10 maja 2011 r. II FZ 106/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).
Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowił jak w sentencji.