Uzasadnienie
Skarżąca A. K. (reprezentowana przez adwokata), pismem z dnia 22 lutego 2019 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015 r.
Następnie w pismem z dnia 25 lutego 2019 r., skierowanym do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, pełnomocnik skarżącej cofnął ww. skargę z dnia 22 lutego 2019 r. Organ II instancji przekazał do Sądu oświadczenie o cofnięciu skargi wraz ze skargą, odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania lub odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 j.t. ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec wyraźnej woli pełnomocnika Skarżącej i braku wątpliwości, że zamiarem Skarżącej było cofnięcie skargi, Sąd uznał, że pismo z dnia 25 lutego 2019 r. stanowi oświadczenie Skarżącej o cofnięciu skargi skierowane do Sądu za pośrednictwem organu.
W niniejszej sprawie Skarżąca cofnęła przedmiotową skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne.
Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.