Uzasadnienie
Skarżący A. i S. K., pismem z dnia [...] r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Jednocześnie, we wskazanym powyżej piśmie, skarżący wystąpili do Sądu z wnioskiem o (cyt.) "wstrzymanie wykonalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., [...], utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organu podatkowego I instancji z dnia [...] r., w przedmiocie zobowiązania podatkowego, która niniejszej skargi dotyczy". Wniosek ten nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi przepis art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).
Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637).
Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia [...] r., stanowiącym skargę na opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, skarżący - poza zarzutami skierowanymi do decyzji organu odwoławczego, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę - nie zawarli żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie uprawdopodobnili zatem, że wykonanie decyzji spowodowałoby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie sprawy - wobec tego, że skarżący w złożonym wniosku nie wskazali, by zachodziły okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a Sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.