Uzasadnienie
W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał I.S. interpretację indywidualną nr [...], dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego. Przedmiotowa interpretacja, zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została doręczona skarżącemu w dniu 22 lutego 2016 r.
W dniu 25 lutego 2016 r. (data nadania przesyłki) skarżący za pośrednictwem organu wniósł skargę do tut. Sądu na wyżej opisaną interpretację indywidualną z dnia 17 lutego 2016 r.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że strona przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 marca 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie uwierzytelnionego odpisu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem jego nadania celem dołączenie do akt sprawy - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W świetle § 3 powołanego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Stosownie zaś do art. 57 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
W myśl przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę:
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W świetle powyższych przepisów wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualną interpretację podatkową winno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni o czym stanowi wprost art. 52 § 3 p.p.s.a.
W realiach niniejszej sprawy skarżącemu doręczono zaskarżoną interpretację w dniu 22 lutego 2016 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), a w dniu 25 lutego 2016 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego skargę na ww. interpretację. Nie została ona jednak poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co w myśl przytoczonych wyżej przepisów stanowi wymóg formalny skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego. W tym miejscu wypada podnieść, że strona została prawidłowo pouczona o trybie zaskarżania interpretacji – pouczenie w tym przedmiocie znajduje się na stronie 6 i 7 zaskarżonej interpretacji i w ocenie Sądu jest sformułowane w sposób niepozostawiający wątpliwości, iż w określonym terminie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało wezwać Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Nadto, skarżący, pomimo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie uwierzytelnionego odpisu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem jego nadania celem dołączenie do akt sprawy – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, nie wykonał tego obowiązania i nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Należy zatem stwierdzić, że rozpatrywana skarga jest niedopuszczalna. Strona skarżąca nie poprzedziła jej bowiem uprzednim wezwaniem Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie wniesienia skargi. Nadto skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z tego względu Sąd postanowił o jej odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.