Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 162 §1 i § 2 oraz art. 163 § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], orzekającej o odpowiedzialności podatkowej T. K. - jako członka zarządu - za zaległe zobowiązania Spółki z o.o. "M" w podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec i sierpień 2000 r. w łącznej kwocie [...] zł (wraz z odsetkami za zwłokę).
Wymieniona decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego została doręczona pełnoletniemu domownikowi w miejscu zamieszkania podatnika w dniu 5 grudnia 2005 r. Termin do złożenia odwołania - zgodnie z przepisem art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej i pouczeniem zawartym w decyzji - upływał zatem w dniu 19 grudnia 2005 r.
Ta. K. wniósł odwołanie od tej decyzji w dniu 2 stycznia 2006 r. (data nadania przesyłki na poczcie) wraz z wyjaśnieniem, że ustawowy termin do wniesienia odwołania został przekroczony z powodu jego pobytu do dnia 22 grudnia 2005 r. poza Szczecinem. Wyjaśnienie to zostało potraktowane przez organ właściwy w sprawie rozpatrzenia odwołania jako wniosek o przywrócenie uchybionego terminu.
Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu sprawy wywołanej wnioskiem stwierdził, że zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej uchybiony termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zgodnie natomiast z § 2 ww. artykułu, prośbę taką należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.
Wskazując, że bezsporne w sprawie jest, iż doręczenie decyzji podatkowej organu I instancji nastąpiło skutecznie w dniu 5 grudnia 2005 r., Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że argument wnioskodawcy, iż przebywając do dnia 22 grudnia 2005 r. poza Szczecinem nie miał możliwości wniesienia odwołania w ustawowym terminie (tj. do dnia 19.12.2005 r.), nie może skutkować uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego, bowiem okoliczność ta nie uprawdopodabnia braku winy Strony w uchybieniu tego terminu.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż z wyjaśnień wnioskodawcy wynika, że już 22 grudnia 2005 r. ustała przyczyna, z powodu której nie było możliwe złożenie odwołania w terminie ustawowym. W myśl natomiast art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej podanie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania należy wnieść (jednocześnie wnosząc odwołanie) w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi.
W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono dalej, iż z przedstawionych okoliczności faktycznych wynika, że w sprawie niniejszej termin ten, upływający z dniem 29 grudnia 2005 r., również został przekroczony, bowiem T. K. odwołanie złożył w dniu 4 stycznia 2000 r. W takiej sytuacji zastosowanie ma przepis art. 162 § 3 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że przywrócenie terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne. Wobec tego organ odwoławczy stwierdził, że w ustalonym stanie sprawy brak jest więc przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie T. K. podniósł, że z przedmiotową decyzją podatkową zapoznał się 23 grudnia 2005 r., a opóźnienie złożenia odwołania od tej decyzji spowodowane zostało jego pobytem poza miejscem zamieszkania (w miejscowości I.) w okresie od 5 do 22 grudnia 2005 r., którą to okoliczność udokumentował dołączając do skargi zaświadczenie firmy "B" KS Sp. z o.o. z dnia 23 marca 2006 r. Ponadto skarżący wskazał na potrzebę zgromadzenia dokumentów do sporządzenia odwołania, po które musiał jechać do P. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że postanowienie to nie narusza prawa.
W myśl art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy".
Zgodnie z § 2 tegoż artykułu "podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin".
Istotne znaczenie w niniejszej sprawie ma również przepis § 3 wymienionego artykułu, zgodnie z którym "przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne".
W związku z powyższym należy wskazać, że wobec tego, iż termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji podatkowej upłynął w dniu 19 grudnia 2005 r., natomiast skarżący o tej decyzji powziął wiadomość po powrocie z zagranicy do domu, który nastąpił w dniu 22 grudnia 2005 r., zatem w tym dniu ustała dla skarżącego przyczyna uchybienia terminu. Oznacza to, że w ciągu 7 dni od tej daty, tj. do 29 grudnia 2005 r. skarżący powinien był wnieść (wraz z odwołaniem) podanie o przywrócenie uchybionego terminu.
Wniesienie odwołania, razem z wnioskiem o przywrócenie terminu, w dniu 2 stycznia 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) oznacza więc, że skarżący naruszył termin określony w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej. W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie mógł być przez organ odwoławczy uwzględniony. Stwierdzenia tego nie zmienia również podniesiony w skardze fakt, iż skarżący zapoznał się z decyzja podatkową dopiero w dniu 23 grudnia 2005 r., bowiem nawet przy uwzględnieniu tego faktu, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 30 grudnia 2005 r., a więc również i ten termin nie został przez skarżącego dotrzymany. Wyjaśnić przy tym należy, że zarówno 29 jak i 30 grudnia 2005 r. były dniami roboczymi (czwartek i piątek).
Dodatkowo stwierdzić należy, że także z tego powodu, iż - stosownie do art. 162 § 3 Ordynacji podatkowej – przywrócenie terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu, o którym mowa w § 2, jest niedopuszczalne, organ odwoławczy nie mógłby pozytywnie rozpatrzyć wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej, nawet gdyby uchybienie siedmiodniowego terminu z art. 162 § 2 nastąpiło bez winy skarżącego.
Mając powyższe na względzie, skarga nie mogła zostać uwzględniona i dlatego została ona oddalona (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).