Uzasadnienie
Skarżący Z.K. w dniu 8 maja 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] odmawiającą mu stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług.
Natomiast, w dniu 5 marca 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej zawierające wniosek o umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie oraz informujące, że organ ten uwzględnił w całości skargę sądowo-administracyjną podatnika, na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i decyzją (załączoną do wniosku) z dnia [...] o Nr [...] uchylił swoją decyzję ostateczną z dnia [...] Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, a nadto stwierdził powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług, zgodnie z wnioskiem podatnika.
W tej sytuacji, Sąd – uznając iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe – umorzył je na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 w związku z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 201 § 1 tej ustawy.