Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 marca 2024 r., nr 3201-IOV3.4103.26.2023.17, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: "Dyrektor IAS") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia 18 sierpnia 2023 r., nr 428000-CKZ-4.4103.7.2023.38, wydaną wobec M. M. (dalej: "skarżąca") w sprawie podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2020 r.
Opisana powyżej decyzja Dyrektora IAS, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, została doręczona pełnomocniczce skarżącej w dniu 5 kwietnia 2024 r. (zob.: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia decyzji w aktach administracyjnych sprawy – k. 69).
W dniu 8 maja 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 11 akt sądowych), pismem z 23 kwietnia 2024 r., skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję Dyrektora IAS.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na uchybienie ustawowego terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią, określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2023.1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), istotnych warunków formalnych i fiskalnych.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak stanowią art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi po terminie sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wskazać przy tym należy, że strona może wnieść skargę osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty albo urzędu konsularnego. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem poczty, o dacie wniesienia pisma zasadniczo przesądza data widoczna na pieczęci nadawczego urzędu pocztowego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że ostateczna decyzja organu administracji została doręczona skarżącej w dniu 5 kwietnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony zgodnie z regułą wynikającą z art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał zatem z końcem 6 maja 2024 r. (poniedziałek). Skarga została wniesiona w dniu 8 maja 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.