Uzasadnienie
Zaskarżonymi decyzjami z dnia:
- - [...].10.2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...].01.2019 r. znak: [...] określającą W. T. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2014 z nieruchomości położonej pod adresem: D. [...], [...] w kwocie [...]zł od stycznia do grudnia, tj. w łącznej kwocie [...]zł oraz
- - [...].10.2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje Wójta Gminy D. z dnia [...].01.2019 r. znak: [...] określającą W. T. (dalej: "strona", "skarżąca") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2015 z nieruchomości położonej pod adresem: D. [...], [...] w kwocie [...]zł, tj. od stycznia do grudnia w łącznej kwocie [...]zł.
Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.
W. T. (dalej: "Strona", "Skarżąca") w dniu [...].02.2014 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2014, wykazując, że na terenie ww. nieruchomości zamieszkuje dwoje osób, zbiera odpady selektywnie, metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia), przyjmując ryczałt 2,4 m3 na osobę (budynek nieskanalizowany), wskazując średnie miesięczne zużycie wody w ilości 4,8 m3, zaś w rubryce miesięczna kwota opłaty [...] zł.
Strona jako współwłaściciel w dniu [...].02.2016 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2015, wykazując, że jest to zmiana danych oraz iż na terenie ww. nieruchomości od [...].03.2015 r. jest jeden domownik, zbiera odpady selektywnie, wybiera metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia), przyjmując ryczałt 2,4 m3 na osobę (budynek nieskanalizowany), wskazując średnie miesięczne zużycie wody w ilości 2,4 m3, zaś w rubryce miesięczna kwota opłaty 10,32 zł.
Strona w wyjaśnieniach do deklaracji wskazała, że deklarowana kwota opłaty za gospodarowanie odpadami wynika z zastosowania użytego w rubryce E1 deklaracji określenia "woda bezpowrotnie zużyta" co odnosi się do wody wylanej w grunt a nie odprowadzonej w formie ścieków z gospodarstwa domowego do gminnej kanalizacji.
W dniu [...].09.2018 r. strona złożyła deklarację na rok 2018 z niewłaściwie wybraną formą wyliczenia miesięcznej kwoty opłaty. Wskazała, iż na nieruchomości zamieszkuje 1 osoba oraz przyjęła średnie zużycie wody dla nieruchomości nieopomiarowanych "bez użycia wodomierza". Współwłaścicielka nieruchomości nie dokonała korekty deklaracji na wezwanie organu.
W toku czynności sprawdzających organ ustalił, iż powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody. Dodatkowo stwierdził w złożonych deklaracjach na rok 2014, 2015, 2016 następujące nieprawidłowości:
- - w przedmiotowych deklaracjach wybrano formę określenia wysokości opłaty dla nieruchomości zamieszkałych nieopomiarowanych (tj. brak wodomierza, studnia),
- - jako podstawę do obliczenia wysokości opłaty za odbiór odpadów przyjęto ryczałt na mieszkańca zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14.01.2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. 2002. Nr 8 poz. 70) z dnia 31 stycznia 2002 r., który jest stosowany dla nieruchomości nie posiadających licznika na wodę, stwierdzono brak złożenia deklaracji na rok 2017.
W dniu [...].10.2018 r. organ skierował pismo do Wodociągów [...] w G. o podanie ilości zużycia wody za lata 2012-2017 oraz podanie informacji czy nieruchomość należąca do strony wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej. Ustalono, iż na ww. nieruchomości zużycie wody w roku 2013 wyniosło 136 m3, w 2014 r. 289 m3 a Wodociągi nie posiadają wiedzy nt. zainstalowania podwodomierzy wody bezpowrotnie zużytej.
Zwrócono się także do operatora gminnej sieci kanalizacyjnej z zapytaniem czy powyższa nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej oraz podanie zużyć za lata 2012-2017. W odpowiedzi uzyskano informację, że pod tym adresem nie ma zarejestrowanego podlicznika na wodę bezpowrotnie zużytą oraz że firma. nie świadczy usług pod tym adresem.
Organ wystosował również zapytanie do przedsiębiorstwa odbierającego odpady na terenie gminy D., o udzielenie informacji czy w okresie od [...].07.2013 r. była świadczona usługa odbioru odpadów komunalnych oraz czy odpady te były odbierane w sposób selektywny czy zmieszany. W odpowiedzi uzyskano informację, że w przedmiotowej nieruchomości w okresie od początku 2013 roku świadczone były usługi odbioru odpadów komunalnych w sposób selektywny.
Na podstawie dokonanych ustaleń organ stwierdził, że powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej w nieruchomości, na której odpady komunalne zbierane są w sposób selektywny oraz że przedmiotowa nieruchomości nie jest wyposażona w zarejestrowany licznik wody bezpowrotnie zużytej.
Wobec tego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2014, 2015.
Strona korzystając z przysługującego jej prawa, wniosła na piśmie uwagi do sprawy, wskazując, że T. T. na mocy spadkobrania w roku 2015 stał się w 1/4 współwłaścicielem nieruchomości rolnej [...]. Strona wyjaśniła, że budynek mieszkalny oznaczony numerem adresowym [...] w m. D. zlokalizowany jest na wskazanej działce. Rozliczenie wody obywa się na podstawie wskazań wodomierza zlokalizowanego na granicy dziełek nr [...], [...] (obręb D.) i działki nr [...] (obręb R.). Pomiędzy wodomierzem, a wejściem przyłącza wodnego do budynku znajdują się 2 rozgałęzienia zasilające w wodę gospodarstwo rolne o powierzchni [...] m2 na działce nr [...]. Strona oświadczyła, że budynek mieszkalny nie jest skanalizowany, posiada własną oczyszczalnię biologiczną.
Organ decyzjami z dnia [...].01.2019 r. określił Stronie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2014 i 2015 biorąc pod uwagę średnie miesięczne zużycie wody odpowiednio za rok 2013 i 2014 oraz stawkę opłaty 4,30 zł w związku z tym, że odpady komunalne są odbierane w sposób selektywny.
W uzasadnieniu decyzji organ, przywołał treść przepisów ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. art. 6h, art. 6 j ust. 1 pkt 2, art. 6o (Dz. U. 2018 r. poz. 1454 ze zm., dalej: "u.u.c.p.g."), oraz uchwały [...] Rady Gminy D. z dnia 29.11.2012 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...]) ze zmianą w uchwałach: Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28.03.2013r., Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 25.04.2013r i [...] Rady Gminy D. z dnia 24.10.2013 r., uchwały [...] Rady Gminy D. z dnia 24.04.2014 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...] z 2014 r. poz. 2253).
Następnie organ odnosząc się do pisma strony z [...].01.2019 r., stwierdził, że w ocenie organu, fakt dwóch rozgałęzień wodociągu na odcinku od wodomierza do budynku mieszkalnego zasilającego działkę rolną nr [...] nie ma wpływu na stan prawny. Jedynie założenie dodatkowego wodomierza bądź na wejściu do domu, bądź na wskazanych rozgałęzieniach umożliwiłoby określenie ilości wody bezpośrednio zużytej w domu mieszkalnym i ilości wody zużytej na potrzeby gospodarstwa rolnego. Zdaniem organu, wówczas będzie miała zastosowanie metoda ustalania opłaty za gospodarowanie określona uchwałą Nr [...] r. Rady Gminy D. z dnia 28.12.2012 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki za pojemnik (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. 591) ze zmianą w uchwale Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28.03.2013 r., jako woda bezpowrotnie zużyta.
Pismem z dnia [...].02.2019,r., uzupełnionym pismami z dnia [...].08.2019 r. i [...].09.2019 r., Strona odwołała się od powyższych decyzji organu I instancji, wnosząc o ich uchylenie i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji wbrew treści złożonych przez stronę kompletnych, terminowo i zgodnie ze stanem faktycznym oraz wskazaniami części E.2 wzoru sporządzonych deklaracji, dotyczących wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z posiadanej przez strony nieruchomości mieszkalnej, w której pobór wody odbywa się bez użycia wodomierza, obliczonych według obowiązujących przeciętnych norm zużycia wody (część E.2 pkt 3 wyjaśnień deklaracji) i faktu, że opłaty te za cały okres objęty decyzją terminowo uregulowała, co zostało w decyzji pominięte;
nieuprawnione ustalenie w zaskarżonej decyzji opłat opartych na ilości zużytej wody w nieruchomości zamieszkałej jako nieruchomości opomiarowanej (część E.1 A + B deklaracji), zamiast według części E.2 deklaracji.
Ponadto Strona zarzuca, że:
organ I instancji dokonał w zaskarżonej decyzji ustalenia wysokości opłaty w sposób sprzeczny z treścią przytoczonego przez ten organ w uzasadnieniu decyzji art. 6 pkt 6o u.u.c.p.g., tj. jako wynikającej "z uzasadnionych szacunków, w tym średniej ilości odpadów komunalnych, powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze";
organ I instancji bezpodstawnie zarzucił w zaskarżonej decyzji nie złożenie deklaracji za lata 2014-2016, podczas gdy w uzasadnieniu decyzji ten sam organ wskazuje, że deklaracje te zostały złożone i stosownie do zmian skorygowane;
organ I instancji bezpodstawnie zarzucił stronom w zaskarżonej decyzji nie złożenie deklaracji za lata 2017-2018, podczas gdy zgodnie z treścią art. 6 pkt 6 u.u.c.p.g. obowiązek taki na stronie nie ciążył;
organ I instancji pominął w zaskarżonej decyzji wniesienie przez stronę opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2014-2018 zgodnie ze złożonymi przez stronę deklaracjami i opłat tych nie odliczył;
organ zawyżył w zaskarżonej decyzji kwotę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2015 o [...] zł poprzez nieuzasadnione indywidualne obciążenie osobno każdego z obecnych współwłaścicieli za rok 2015, podczas gdy współwłasność wystąpiła od kwietnia 2015 r. a zatem indywidualne obciążenie dotyczy wyłącznie strony i wyłącznie za okres od stycznia do marca 2015 r.
Kolegium, decyzjami z dnia [...].10.2019 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu, organ odwoławczy wskazał na wynikający z art. 6h u.c.p.g. obowiązek właściciela nieruchomości (a więc i współwłaściciela) ponoszenia na rzecz gminy, na której położona jest nieruchomość, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz na termin składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami i metodę ustalania wysokości opłaty określone odpowiednio w Uchwałach Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 29.11.2012 r. i nr [...] z dnia 29.11.2012 r.
Następnie, Kolegium wskazało, że Strona w dniu [...].02.2014 r. złożyła stosowną deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2014 rok wybierając metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia), w deklaracji na rok 2018 niewłaściwie wybrała formę wyliczenia miesięcznej kwoty opłaty (bez użycia wodomierza) oraz nie złożyła korekty deklaracji. Następnie Kolegium wskazało na czynności organu I instancji zmierzające do ustalenia czy nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej ilości zużytej wody oraz ilość zużytej wody, wskazując na treść udzielonych odpowiedzi przez Wodociągi, operatora gminnej sieci kanalizacyjnej i firmę odbierającą odpady.
Dalej Kolegium w decyzji, w wyniku analizy zgromadzonego materiału stwierdziło, że powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej w nieruchomości, na której odpady komunalne zbierane są w sposób selektywny oraz że przedmiotowa nieruchomości nie jest wyposażona w zarejestrowany licznik wody bezpowrotnie zużytej.
Organ odwoławczy wskazał na treść art. 6o u.c.p.g., zgodnie z którym w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.
Końcowo Kolegium podniosło, że właściciel (a więc i współwłaściciel) ma obowiązek ponosić na rzecz gminy, na której położona jest nieruchomość opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na powyższe decyzje Kolegium z dnia [...].10.2019 r., Skarżąca wniosła o ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, wskazując, że narusza ona rażąco prawo.
Zdaniem Skarżącej organ bezprawnie ustalił opłatę według ilości m3 wody zdatnej do spożycia wprowadzonej na nieruchomość opomiarowanym przyłączem wodociągowym, podczas gdy ustawa mówi o ilości zużytej wody z nieruchomości, a zatem zużytej wody przez mieszkańców w celach bytowych wyprowadzonej z nieruchomości do kanalizacji, czyli ścieków bytowych z nieruchomości..
Skarżąca podniosła, że SKO utrzymując w mocy rażąco naruszającą prawo interpretację organu I instancji co do przedmiotu przyjętej przez Radę Gminy metody obliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, traktującą ustawowy przedmiot przyjętej metody określony jako "ilość zużytej wody z nieruchomości" jako tożsamy z ilością wody zdatnej do spożycia wprowadzoną w sieci wodociągowej opomiarowanym przyłączem do nieruchomości, zaakceptował także kolejne rażące naruszenie prawa w przedmiotowej decyzji bezprawnym zastosowaniem nieznanego u.u.c.p.g. naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od m3 wody "bezpowrotnie utraconej" tzn. użytej do podlewania ogrodów i odprowadzonej do gruntu na nieruchomości, pobraną z sieci wodociągowej ogólnym opomiarowanym przyłączem ale w ilości wykazanej na zamontowanym w tym celu dodatkowym podliczniku jako obciążoną niższą stawką aniżeli stosowana do m3 wody wprowadzonej do budynku mieszkalnego.
Skarżąca uważa, że metoda przyjęta przez Radę Gminy D. na podstawie art. 6 j ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. dotyczy ilości ścieków bytowych pochodzących z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, mierzonych przyrządem pomiarowym na przyłączy kanalizacyjnym danej nieruchomości, a nie jak zostało przyjęte w przedmiotowej decyzji do wprowadzonej do nieruchomości ilości wody zdatnej do spożycia według stanu wodomierza w przyłączu wodociągowym na granicy nieruchomości zabudowanej.
Znaczenie określenia "zużyta woda z nieruchomości" wynika wprost z definicji art. 2 pkt 8 p.pkt a), pkt 9 i pkt 15 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006r. Nr 123 poz.858 ze zm.). Według treści art. 2 pkt 8 p.pkt a) ww. ustawy ścieki to "wprowadzane do wód lub ziemi wody zużyte w szczególności na cele bytowe lub gospodarcze, a według treści pkt 9 ww. przepisu ustawy ścieki bytowe to ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków, których ilość według treści pkt 15 ustawy, pochodząca z nieruchomości mierzona jest przyrządem pomiarowym znajdującym się na przyłączu kanalizacyjnym.
Zatem nie pomiar wprowadzonej do nieruchomości wody zdatnej do spożycia wg ilości m3 mierzonych wodomierzem na przyłączu wodociągowym, jak to zastosował organ I instancji w obliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przedmiotowej decyzji, a pomiar ilości zużytej wody na cele bytowe mieszkańców nieruchomości, tj. pomiar ścieków bytowych z nieruchomości w ilości wskazanej na urządzeniu pomiarowym na przyłączu kanalizacyjnym nieruchomości - stanowi podstawę do obliczenia należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy wg wybranej przez Radę Gminy D. metody na podstawie art. 6j ust. 1 pkt.2 u.u.c.p.g.
Skarżąca nadto nie zgadza się z zapisami uchwały Rady Gminy D. Nr [...] z 27.10. 2016 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz z treścią deklaracji, w których wskazano, że zużytą wodę z nieruchomości należy podać wg ilości m3 wody zdatnej do spożycia w ilości wprowadzonej do nieruchomości wg wskazania wodomierza w przyłączu wodociągowym, co jest wbrew treści przyjętej przez Radę Gminy metody określonej w art.6j ust.1 pkt.2 u.u.c.p.g. Zdaniem Skarżącej rażąco narusza prawa użycie w deklaracji nieznanego u.u.c.p.g. pojęcia "wody bezpowrotnie utraconej", obliczonej wg ilości wody wykazanej na dodatkowym wodomierzu zamontowanym na nieruchomości jako używanej do podlewania ogrodów i odprowadzanej w grunt, której ilość rozliczana jest odrębną stawką i odliczana jest od ilości wody wprowadzonej do nieruchomości wykazanej na wodomierzu głównym - o ile właściciel nieruchomości dokonuje pomiaru wody bezpowrotnie utraconej dodatkowo zamontowanym wodomierzem, w przeciwnym wypadku właściciel jest zobowiązany do wnoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wg ogółu wprowadzonej na nieruchomość wody zdatnej do spożycia wg stanu wodomierza w przyłączu wodociągowym bez względu na to czy została ona zużyta na cele bytowe mieszkańców czy poza budynkiem mieszkalnym, co zostało zastosowane w przedmiotowej decyzji Wójta Gminy D..
Skarżąca podniosła, że do powyższej kwestii - stosowania przez gminę odpłatności za wodę bezpowrotnie utraconą - odniosło się Kolegium RIO w S. uchwałą nr [...] z dnia 26.06. 2019 r., rozpatrując skargę mieszkańców na uchwałę Rady Gminy D. z [...].05.2019 r. w sprawie zmiany stawek za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Kolegium RIO stwierdziło "nieważność części przedmiotowej uchwały Rady Gminy D. w zakresie wprowadzenia w drodze § 1 ust. 3 i 4 uchwały dodatkowej stawki opłaty za zużycie wody bezpowrotnie utraconej, które nie znajduje oparcia w obowiązującej u.u.c.p.g. i powoduje nałożenie na część mieszkańców dodatkowej stawki opłaty w sposób niezgodny z ustawą, co zdaniem Kolegium implikuje stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały Rady Gminy D. jako istotnie naruszającej prawo.
Ponadto SKO rozpatrując odwołanie Skarżącej od przedmiotowej rażąco naruszającej prawo decyzji organu I instancji, przyjęło błędne ustalenia poczynione w tej decyzji za własne, bez jakiegokolwiek odniesienia do oczywistych argumentów przedstawionych w odwołaniu skarżącej dot. stanu faktycznego i prawnego sprawy.
SKO nie ustosunkowało się w zaskarżonej decyzji ani do treści odwołania złożonego od przedmiotowej decyzji organu I instancji ani do treści wyjaśnień złożonych przez Skarżącą po zapoznaniu się z zawartością akt sprawy, w których Skarżąca wskazała, wbrew twierdzeniom organu I instancji, że:
- - adres [...] [...] nie znajduje się w miejscowości D. na działce [...], a dotyczy budynku na działce siedliskowej gospodarstwa rolnego o nr [...] znajdującego się w obrębie geodezyjnym D. poza granicą miejscowości D. na obszarze dwóch graniczących z sobą nieruchomości rolnych [...] i [...], stanowiących jedną zwartą nieruchomość rolną w obrębie geodezyjnym D. o łącznej powierzchni [...] ha;
działka siedliskowa oznaczona ewidencyjnie jako [...] [...] zgodnie z obowiązującymi przepisami nie stanowi odrębnej nieruchomości zabudowanej, a jest gruntem rolnym gospodarstwa rolnego pod budynkiem mieszkalnym tego gospodarstwa przy czym jej powierzchnia to wyłącznie grunt znajdujący się w obrysie budynku mieszkalnego;
pobór wody zdatnej do spożycia na działce siedliskowej pod budynkiem mieszkalnym oznaczonym jako [...] [...] nie jest rejestrowany wodomierzem;
opomiarowane wodomierzem przyłącze wodne dla gospodarstwa rolnego [...] obręb geodezyjny D. znajduje się w odległym od działki siedliskowej terenie [...] ha nieruchomości rolnej w północno wschodniej części jej granicy na styku obrębów geodezyjnych D., R., W., w sąsiedztwie cieku wodnego - działki geodezyjnej nr [...] obręb R. tj. rowu melioracyjnego, w sąsiedztwie drogi publicznej ul. [...] w W.. W ewidencji obsługującego przyłącze wodociągowe zakładu wodociągowego pn. Wodociągi Z. Sp.z o.o. przyłącze to jest oznaczone jako W. S. [...], co skarżąca dokumentuje kopią egzemplarza informacji otrzymanej z WZG w roku 2012 i kopią faktury tej spółki za pobór wody z grudnia 2017 r.;
pobór wody zdatnej do spożycia z opomiarowanego przyłącza wodociągowego W. S. [...] rozprowadzony jest po [...] ha gruncie gospodarstwa rolnego [...] szeregiem 8 -miu nieopomiarowanych punktów poboru przed wprowadzeniem do budynku mieszkalnego na działce siedliskowej [...] [...], wobec czego wskazanie pobrania wody na wodomierzu w przyłączu wodociągowym W. S. [...] dotyczy poboru wody rozprowadzonej do punktów poboru na terenie całego gospodarstwa rolnego, a nie wyłącznie poboru wody do budynku mieszkalnego na działce siedliskowej. Zatem stan ilości m3 pobranej wody wykazany na wodomierzu w przyłączu wodociągowym nie stanowi o ilości wody wprowadzonej do budynku mieszkalnego;
Skarżąca złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na lata 2013, 2014 i 2016, co potwierdził organ I instancji w złożonym do akt stanowisku w sprawie. Deklaracji na pozostałe lata wymienione w przedmiotowej decyzji Skarżąca nie składała zgodnie z treścią zapisu we wzorze deklaracji w rubryce pt., "terminy składania", wobec braku zmian stawek elementów dotyczących ustalenia zadeklarowanej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Skarżąca zarzuciła, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO nie ustosunkowało się w żadnym zakresie do tej części treści odwołania od przedmiotowej decyzji organu I instancji, w której skarżąca wskazała, że sporządzając deklarację na rok 2013 kierowała się ustawowym zapisem metody przyjętej przez Radę Gminy dla ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi tj. wg ilości zużytej wody z danej nieruchomości.
Skarżąca biorąc pod uwagę, że nieruchomość zamieszkała, z której ma obowiązek wnosić opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiąca działkę siedliskową oznaczoną jako [...] [...] nie jest podłączona do gminnej kanalizacji, ścieki wyprowadzane są do biologicznej oczyszczalni ścieków z rozprowadzeniem w grunt gospodarstwa rolnego, w złożonej deklaracji na rok 2013 należną opłatę obliczyła w oparciu o ilość zużytej wody z nieruchomości wg przeciętnych norm zużycia wody z nieruchomości zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14.01.2002 r. wskazanym w uchwalonym przez Radę Gminy D. wzorze deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
Wpłaty na konto Gminy ustalonej w powyższy sposób odpłatności za gospodarowanie odpadami komunalnymi od osoby zamieszkałej na nieruchomości nie zostały uwzględnione w ustalonych kwotach odpłatności w przedmiotowej rażąco naruszającej prawo decyzji organu I instancji.
Zdaniem Skarżącej pominęło istotny dowód na okoliczność potwierdzenia prawidłowego obliczenia przez skarżącą opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości zamieszkałej stanowiącej działkę siedliskową [...] [...] w złożonej przez skarżącą deklaracji na rok 2013, wynikający z faktu potwierdzenia sposobu i wysokości obliczenia opłaty przez Wójta Gminy D. w piśmie informacyjnym skierowanym do skarżącej z dnia [...].07.2013 r. znak: [...] SKO nie ustosunkowało się do treści tej informacji w wydanej zaskarżonej decyzji, mimo, że skarżąca dostarczyła ww. pismo z odwołaniem.
Skarżąca podniosła, że w świetle obowiązujących przepisów organ I instancji wydał rażąco naruszającą prawo błędną decyzję o ustaleniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w budynku mieszkalnym na działce siedliskowej [...] [...], w stosunku do której skarżąca prawidłowo zgodnie z u.c.p.g. oraz wzorem deklaracji uchwalonym przez Radę Gminy D. sporządziła deklarację o wysokości opłaty oraz opłatę tę odprowadziła na wskazane konto w latach 2013-2018 obliczoną wg przeciętnych norm zużycia wody z nieruchomości stanowiącej nieskanalizowaną działkę siedliskową, na której zamieszkują mieszkańcy, znajdującą się na terenie gospodarstwa rolnego oznaczonego ewidencyjnie [...] w obrębie geodezyjnym D..
Wobec powyższego skarżąca wnosi o uchylenie błędnej, rażąco naruszającej prawo decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymujące w mocy błędne i rażąco naruszające prawo przedmiotowe decyzje organu I instancji.
Do skargi dołączono następujące dokumenty:
- - kopię informacji Wójta Gminy D. z dnia [...].07.2013 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na działce siedliskowej [...] [...] wraz z pismem przewodnim i dowodem nadania do SKO- na dowód złożenia przez skarżącą deklaracji na rok 2013;
- - kopię informacji zakładu Wodociągi Z. Spółka z o.o. w G. o ilości wody zdatnej do spożycia dostarczonej na teren gospodarstwa rolnego [...] obręb D. przyłączem wodociągowym zlokalizowanym W. S. [...] w roku 2013 oraz kopia faktury ZW za dostarczoną wodę przyłączem wodociągowym W. S. [...] zawierającą informację o ilości dostarczonej wody w roku 2017 na dowód lokalizacji opomiarowanego wodomierzem przyłącza wodociągowego poza nieruchomością stanowiącą działkę siedliskową pod budynkiem oznaczonym jako [...] [...];
- - druk wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi uchwaloną przez Radę Gminy D..
SKO w odpowiedzi na skargę odnosząc się do zarzutów skargi, podtrzymało stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wskazując, iż skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw.
WSA w Szczecinie działając na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a., postanowił sprawy o sygn. akt I SA/Sz 33/20, I SA/Sz 34/20 połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Sz 33/20. Powołany przepis stanowi, że sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rozpoznawanej sprawie skargi ze względu na podmiot skarżący oraz stan faktyczny i istotę spornych zagadnień pozostawały ze sobą w związku w rozumieniu ww. przepisu. Uzasadnione było więc połączenie postępowań sądowych, wszczętych odrębnymi skargami, do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych ramach wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór w sprawie sprowadza się do prawidłowości określenia Skarżącej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2014 r. i 2015 r. z nieruchomości położonej pod adresem: D. [...]
Skarżąca w złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2014, złożonej w dniu [...].02.2014 r. wykazała, że ww. nieruchomość zamieszkuje dwoje osób, zbiera odpady selektywnie, nieruchomość nie jest opomiarowana (brak jest wodomierza, studnia), przyjmując ryczałt 2,4 m3 na osobę, średnie miesięczne zużycie wody w ilości 4,8 m3 oraz miesięczną kwotę opłaty w wysokości 20,64 zł. i w zmianie do deklaracji z dnia [...].02.2016 r. za 2015 r. wskazując, że ww. nieruchomość zamieszkuje 1 osoba i odpowiednio przyjmując ryczałt zużycia wody 2,4 m3 na osobę. Zużycie wody Skarżąca wskazała wg objaśnień do uchwały [...] Rady Gminy D. z dnia [...].11.2012 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r. poz. 271) ze zmianą w uchwałach: [...] Rady Gminy D. z dnia 28.03.2013r., Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 25.04.2013r. i Nr [...] Rady Gminy D. z dnia [...].10.2013 r., uchwały [...] Rady Gminy D. z dnia [...].04.2014 r.
Zdaniem Skarżącej opłata za zużycie wody obliczona jest przez dostawcę wg wskazania wodociągowego na przyłączu działki rolnej [...] i dotyczy całości wody pobranej wg. opomiarowanego przyłącza wodnego w tym na cele gospodarstwa rolnego na działce [...], zatem ilość wody wskazana przez dostawcę w rocznym rozliczeniu nie dotyczy zużycia wody przez lokatora nieopomiarowanego budynku mieszkalnego. Budynek mieszkalny nie jest skanalizowany i nie jest przyłączony do sieci gminnej kanalizacji, posiada własną oczyszczalnię biologiczną, zatem cała woda jest wodą bezpowrotnie zużytą.
Zdaniem organu gminy nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej w nieruchomości, nie jest wyposażona w zarejestrowany licznik wody bezpowrotnie zużytej. Skoro średnie zużycie wody wynosiło 11,33 m3 miesięcznie (wyliczone według zużycia wody wg licznika za 2013 r., które wyniosło 136 m3 na 12 miesięcy) opłata za 2014 r. wyniosła [...] zł. Skoro średnie zużycie wody wynosiło 24,08 m3 miesięcznie (wyliczone według zużycia wody wg licznika za 2014 r., które wyniosło 289 m3 na 12 miesięcy) opłata za 2015 r. wyniosła [...] zł. Wyliczenie to nastąpiło zgodnie z zasadami wskazanymi w objaśnieniach do ww. uchwały. Organ zastosował stawkę opłaty w wysokości 4,30 zł (stosownie do § 1 ust. 2 Nr XX/285/2012 Rady Gminy D. z dnia 28.12. 2012 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki opłaty za pojemnik z uwzględnieniem zmian wprowadzonych uchwałą Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28.03.2013 r. zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki opłaty za pojemnik) od zużycia wody według wskazania wodomierza, uwzględniając fakt segregacji odpadów.
Ustalenia co do opomiarowania nieruchomości i zużycia wody organ poczynił na podstawie informacji z [...].11.2018 r. spółki z o.o. Wodociągi Z.. Ustalenia co do braku podlicznika na wodę bezpowrotnie zużytą i braku informacji o ilości wody bezpowrotnie zużytej organ poczynił na podstawie informacji z dnia [...].02.2018 r. Spółki jawnej P. Skarżąca zarzuca decyzji rażące naruszenie art. 6 j ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. poprzez obliczenie odpłatności za gospodarowanie odpadami komunalnymi wg ilości m3 wody zdatnej do spożycia wprowadzonej do nieruchomości wg stanu wodomierza zamiast wg ilości zużytej wody wyprowadzonej z nieruchomości mierzonej urządzeniem pomiarowym na przyłączu kanalizacyjnym, oraz co do nie znajdującego oparcia w u.u.c.p.g. naliczania opłaty za ilość wody bezpowrotnie utraconej dla poboru opłaty za wodę do podlewania ogrodów. Na poparcie argumentacji użycia zwrotu nieznanego ustawie o zaopatrzeniu w wodę Skarżąca wskazała na uchwałę KIO z dnia [...].06.2019 r. dotyczącą uchwały Rady Gminy D. z dnia 30.05.2019 r.
Za podstawę wyroku Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).
Spór w istocie dotyczy prawa a nie ustaleń faktycznych. Skarżąca nie kwestionuje, że nieruchomość na której zamieszkuje pod adresem D. [...] jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej na nieruchomości, nie posiada podlicznika wody zużytej na cele inne niż bytowe, nie kwestionuje także, że jest osobą zobowiązaną do uiszczania opłaty.
Odnosząc się do sporu wskazać należy, że zgodnie z art. 6h u.u.c.p.g. właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Przepis art. 6k ust. 1 u.u.c.p.g. zawiera ustawowe upoważnienia dla rady gminy do podjęcia uchwały w sprawie wyboru jednej z określonych w art. 6j ust 1 i 2 u.u.c.p.g. metod ustalania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi; przy czym ustawodawca umożliwił radzie gminy wybór więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy.
1. W przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn: 1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub 2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub 3) powierzchni lokalu mieszkalnego - oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1.
Zgodnie z art. 6k do którego dodano ust. 4, rada gminy określając warunki opłat zgodnie z metodą, o której mowa w art. 6j ust. 1 i 2, może różnicować stawki opłat, wprowadzać zwolnienia przedmiotowe, ustanawiać dopłaty dla właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1, spełniających ustalone przez nią kryteria lub określić szczegółowo zasady ustalania tych opłat.
Jednakże ustawą z dnia 28 listopada 2014r. obowiązującą od 1 lutego 2015r. (Dz.U. z 2015r. poz.
87) zmieniono treść art. 6k ust. 4 u.u.c.p.g. w ten sposób, że w miejsce: "Rada gminy określając warunki opłat zgodnie z metodą, o której mowa w art. 6j ust.1 i 2, może różnicować stawki opłat, wprowadzać, zwolnienia przedmiotowe, ustanawiać dopłaty dla właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1, spełniających ustalone przez nią kryteria lub określić szczegółowo zasady ustalania tych opłat" (przepis został uznany częściowo za niekonstytucyjny wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013r., sygn. akt K 17/12; Dz.U. z 2013r. poz. 1593), art. 6k ust. 4 otrzymał brzmienie: "Rada gminy, w drodze uchwały, może zwolnić w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w części dotyczącej gospodarstw domowych, w których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o której mowa w art. 8 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013r. poz. 182 ze zm.)." Dodatkowo z mocy art. 1 pkt 12 lit. e ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1579) dodany został przepis art. 6j ust. 3e. Przepis ten stanowi, że w przypadku wyboru przez radę gminy metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rada gminy w uchwale, o której mowa w art. 6k ust. 1, określa zasady ustalania ilości zużytej wody na potrzeby ustalania wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ustawodawca w znowelizowanym przepisie dopuścił zatem możliwość ustalenia przez radę gminy zasad określania ilości zużytej wody. Przepis ten wszedł w życie z dniem 6.09. 2019 r.
Dalej wskazać należy, że wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustalana jest co do zasady na podstawie złożonej przez właściciela nieruchomości deklaracji oraz stawki opłaty uchwalonej przez radę gminy, wyjątkowo natomiast ustawa przewiduje określenie wysokości tej opłaty w drodze decyzji – może to mieć miejsce bądź w przypadku niezłożenia przez podmiot zobowiązany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym lub istnienia wątpliwości co do danych zawartych w tej deklaracji (art. 6o u.u.c.p.g.) albo w przypadku nieuiszczenia przez właściciela nieruchomości opłaty określonej w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 6m ust. 2a u.u.c.p.g (art. 6 m ust. 2b u.u.c.p.g.).
Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6m ust.1a u.u.p.c.g.).
Dla prawidłowego odczytywania ww regulacji u.u.p.c.g. istotne jest pojęcie nieruchomości. Nieruchomość definiować należy w sposób wiążący cały system prawa polskiego tj. wg definicji zawartej w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego "nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności". Stąd pojęcie nieruchomości nie można, jak czyni to Skarżąca, ograniczać do pojęcia działki siedliskowej.
Odnosząc powyższe regulacje do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że na podstawie art. 6k u.u.c.p.g. Rada Gminy D., w drodze uchwały z dnia 29.11.2012 nr 265/2012 w odniesieniu do nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy, postanowiła, że opłata za gospodarowanie odpadami ustalana będzie na podstawie metody, o której mowa ww art. 6j ust. 1 pkt 2 u.u.p.c.g. tj. według zużycia wody z danej nieruchomości, uchwała weszła w życie dnia 1 lipca 2013 r. Stawka opłaty została uchwalona dnia 29.12.2012r. w kwocie 5,30 od zużycia 1 m3 wody (§ 1 ust. 1 uchwała nr 285/2012 w sprawie ustalenia stawki opłaty) i 4,30 od zużycia 1 m3 wody dla odpadów zbieranych selektywnie (§ 1 ust. 2 uchwały nr 315/2013 w sprawie ustalenia stawki opłaty) i weszła w życie 1 lipca 2013 r. Uchwała ta została zmieniona dnia 28.03.2013 r. poprzez zmianę § 1 ust. 2 w ten sposób, że ustaliła stawkę takiej opłaty od zużycia wody oraz od zużycia wody bezpowrotnie za 1 m3 przy segregacji odpadów i bez segregacji odpadów. Zmiana ta weszła w życie 7 maja 2013 r.
W sprawie deklaracji Rada Gminy D. podjęła uchwały z dnia 29.11.2012 r. i z dnia 25.04.2013 r., z dnia 24.10.2013 r. i z dnia 24.04.2014 r. gdzie Pozycja E1 deklaracji dotyczy przypadku poboru wody przy użyciu wodomierza/y, z dalszym zróżnicowaniem na średnie miesięczne zużycie wody i bezpowrotnie zużytej według wskazań drugiego wodomierza, przy czym opłata stanowiła sumę opłat. Pozycja ta dotyczy także przypadku poboru wody bez użycia wodomierza (dotyczy nieruchomości nieopomiarowanych brak wodomierza, studnia) gdzie średnie miesięczne zużycie obliczane jest według liczby m3 zużytej wody ustalona dla danej nieruchomości na podstawie przeciętnych norm zużycia wody na jednego mieszkańca zgodnie z podaną tabelą.
Zatem Rada Gminy mając na uwadze stosowne upoważnienie ustawowe uchwaliła stosowne uchwały, tak w sprawie wyboru metody, stawki opłaty, wzoru deklaracji. Wybrano jedną z metod, o której mowa w art. 6j tj. metodę, o której mowa w art. 6j ust. 1 pkt 2 u.u.c.g.p., przewidziano stawki opłaty w tym niższą przy segregacji odpadów oraz od ilości bezpowrotnego zużycia wody.
Mając na uwadze zarzuty skargi wskazać należy, że przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie nie jest uchwała Rady Gminy D. czy to w sprawie wyboru metody, stawki opłaty czy wzoru deklaracji dotyczące roku 2014/2015. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami, podstawą której są konkretne zapisy ww uchwał. Stąd Sąd rozpoznający skargę na zaskarżoną decyzję nie może stwierdzić nieważności uchwały czy jej zapisu.
Odnosząc się zaś do sposobu obliczenia opłaty w decyzji wskazać należy, że jest on zgodny z regulacjami zawartymi w uchwałach Rady Gminy D. nr 265/2012 z dnia 29.11. 2012 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty i nr 285/2012 z dnia 29.12.2012 r. zmienioną uchwałą nr 315/2013 z dnia 28.03.2013 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wymienione uchwały są prawem miejscowym, zatem Skarżąca nie może skutecznie w indywidualnej sprawie administracyjnej – zakończonej wydaniem decyzji - kwestionować zasad ustalenia odpłatności w tych aktach. W tej kwestii przysługuje droga o jakiej stanowi art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506), czyli zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego. Dopóki zatem akt prawa miejscowego obowiązuje Sąd ma obowiązek stosować taką regulację
Na mocy art. 178 ust. 1 Konstytucji RP sąd może jedynie w toku rozpoznawania konkretnej sprawy oceniać, czy przepisy rangi niższej niż ustawowa są zgodne z przepisami ustawy. Jeśli zaś stwierdzi niezgodność z ustawą takiej regulacji, może odmówić z tego powodu jedynie jego stosowania, pomimo, że formalnie przepis pozostaje nadal w systemie prawnym.
Wskazać zatem należy, że podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły odpowiednio przepis § 1, § 2 uchwały z dnia 29.11.2012 r. nr [...] Rady Gminy D. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, przepis § 1 ust. 2 Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28.12. 2012 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki opłaty za pojemnik z uwzględnieniem zmian wprowadzonych uchwałą Nr [...] Rady Gminy D. z dnia 28.03.2013 r. zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki opłaty za pojemnik, uchwała z dnia 29.11.2012 r. nr [...] w sprawie okreslenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomosci ze zmianami.
I tylko w tym zakresie Sąd może dokonać oceny legalności podstawy orzekania w zaskarżonej decyzji.
Stwierdzić należy, że pmimo nie przywołania w sentencji zaskarżonych decyzji ww § uchwał a poprzestanie na nazwach aktów prawnych z datami uchwalenia i miejscem publikacji, podstawa prawna do orzekania istniała, obowiązywały bowiem wskazane akty prawne wraz ze stosownymi postanowieniami. Ponadto uzasadnienie decyzji daje odpowiedź na zastosowany przepis. Stąd uchybienie to, zdaniem Sądu, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonych decyzji, tym bardziej, że Skarżąca kwestionuje interpretację przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia przepisów.
W niniejszej sprawie Skarżąca wybrała metodę rozliczania należności za gospodarowanie odpadami według zużycia wody. Zgodnie z ww uchwałami wysokość opłaty uzależniona była od ilości zużytej wody z danej nieruchomości, przy segregacji odpadów oraz od wskazania licznika dla wody zużytej i bezpowrotnie zużytej (§ 1 ust. 1 i ust. 2 i ust. 3 uchwały nr 285/2012 ze zmianą nr 315/2013).
Z ustaleń organu, które Sąd zaakceptował i przyjął za podstawę rozstrzygnięcia wynika, że nieruchomość zamieszkała pod adresem D. [...] jest opomiarowana, nie jest wyposażona w podlicznik (drugi licznik) dla wykazania wody zużytej na cele inne niż bytowe, odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny.
Mając na uwadze powyższe, odnosząc tak ustalony stan faktyczny do zapisów uchwał – co do metody, stawki opłaty i wzoru deklaracji – zasadnie organ w stosunku do Skarżącej przyjął stawkę opłaty jak przy odpadach zbieranych i odbieranych w sposób selektywny i odniósł do ilości zużytej wody z danej nieruchomości wg wskazań wodomierza. Tj. w przypadku Skarżącej miał zastosowanie § 1 i 2 Uchwały z dnia 29.11.2012r., § 1 ust. 2 uchwały z dnia 29.12.2012 r. ze zmianą z dnia 28.03.2013 r., uchwały z dnia 29.11.2013 r. ze zmianami z 28.03.2013 r., 25.04.2013 r., 24.10.2013 r., 24.04.2014 r.
Nie budzi wątpliwości, że pojęcie nieruchomości, o czym była mowa, należy odnosić do pojęcia, o którym stanowi art. 46 Kodeksu cywilnego, stąd nieuzasadnione jest ograniczanie jego pojęcia do pojęcia działki siedliskowej. Ponadto zapisy ww uchwał Rady Gminy D. dla ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi posługują się metodą zużycia wody na danej nieruchomości, według wskazań wodomierza, co jest zgodne z zapisami art. 6 j ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 k ust. 1 pkt 1 u.u.c.p.g. Wbrew zarzutom skargi w żadnej z uchwał, w mających zastosowanie wskazanych przepisach, nie ma użytego zwrotu, że opłatę ustala się od ilości odprowadzanych ścieków. Bezspornie ustawodawca w u.u.c.p.g. nie zdefiniował pojęcia "zużycia wody". Takiej definicji nie zawierają także inne ustawy w tym powoływana przez Skarżącą ustawa z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, choć w tejże ustawie mowa jest w art. 27 o normach zużycia wody i ich ustalaniu jako wody dostarczonej do nieruchomości według wskazania wodomierza głównego.
Nie budzi zatem, zdaniem Sądu wątpliwości, że mając na uwadze powyższe tj. wskazane pojęcie nieruchomości i wskazane pojęcie zużycia wody, zastosowane przepisy ww uchwał stanowiące podstawę do nałożenia opłaty – tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - za wodę dostarczoną do nieruchomości według wskazań wodomierza jest zgodne z zapisami u.u.c.p.g. Stąd zarzuty skargi są nieuzasadnione i Sąd nie może, mając na uwadze miernik oceny z art. 178 ust. 1 Konstytucji RP odmówić zastosowania - w ustalonym stanie faktycznym -zapisów § 1, § 2 uchwały z dnia 29.11.2012 r. nr [...], § 1 ust. 2 [...] z dnia 28.12.2012 r. z uwzględnieniem zmian wprowadzonych uchwałą Nr [...] z dnia 28 marca 2013 r., uchwały z 29.11. 2012 r. nr [...] ze zmianami z 28.03.2013 r., 25.04.2013 r., 24.10.2013 r., 24.04.2014 r.
Nie było podstawy do rozważania zastosowania art. 178 ust. 1 Konstytucji wobec regulacji z § 1 ust. 3 ww uchwały nr 285/2012 ze zmianą nr 315/2013, która nie była podstawą wydania decyzji i nie mogła być wobec zaakceptowania ustaleń faktycznych przez Sąd. Stąd Sąd badając legalność podjętego rozstrzygnięcia nie może wypowiadać się o legalności § 1 ust. 3 ww uchwały nr 285/2012 ze zmianą nr 315/2013.
Nie mniej Sąd zwraca w tym miejscu uwagę, że przepis ten ustalał korzystną stawkę opłaty dla ilości zużycia wody – określanego jako woda bezpowrotnie zużyta, stąd gdyby nawet doszło do jego zastosowania w sprawie Skarżącej to byłoby to orzeczenie korzystne dla Skarżącej, albowiem stawka opłaty byłaby w wysokości (jak zresztą wskazał organ) 0,10 gr za 1 m3 zużytej wody, stąd Sąd nie mógłby działać na niekorzyść Skarżącej.
Jeszcze raz należy zatem podkreślić, że akceptacja ustaleń faktycznych i brak akceptacji dla przyjętej przez Skarżącą interpretacji pojęć "nieruchomość", "zużycie wody", stanowią o niezasadności zarzutów skargi w tym zakresie.
Oceniając zatem legalność podjętego rozstrzygnięcia wskazać należy, że organ prawidłowo przyjmuje, o czym była mowa, że:
- - po pierwsze, mówiąc o obowiązkach z u.u.c.g.p. należy odnieść je do podmiotu o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.u.p.c.g. – co w niniejszej sprawie nie jest kwestionowane przez Skarżącą i było przyznaną okolicznością w toku postępowania tj. że jest ona współwłaścicielem faktycznie władającym nieruchomością na której powstają odpady,
- - po drugie, mówiąc o nieruchomości należy mieć na uwadze nieruchomość w pojęciu art. 46 Kodeksu cywilnego. Ustawodawca w u.u.c.p.g. posługuje się pojęciem nieruchomości zamieszkałej i niezamieszkałej. Stąd zarzuty skargi uzasadniające pojmowanie nieruchomości jako odnoszące wyłącznie do działki siedliskowej – zabudowy mieszkalnej jest nieuzasadnione,
- - po trzecie, przy przyjęciu metody z art. 6 j ust. 1 pkt 2 u.u.c.g.p. przyjmując do ustalenia opłaty ilość zużytej wody należy odnieść te ustalenie do wskazań wodomierza zainstalowanego na nieruchomości Skarżącej i to bez rozróżnienia ilości wody zużytej bezpowrotnie wobec nie zainstalowania dodatkowego wodomierza, jako znajdujące oparcie w zapisie § 1 ust. 2 uchwały nr 285/2012 ze zmianą nr 315/2013,. Zauważyć należy także, że ilość ta została również wskazana przez Zakład Wodociągów (pismo z dnia [...].11.2018 r.), do którego wystąpił organ prowadzący postępowanie. Bezsporne zaś w niniejszej sprawie jest, że Skarżąca nie posiadała zainstalowanego podlicznika, na co wskazała w toku postępowania a co wynikało także z ww pisma i z pisma [...].02.2018 r. spółki jawnej P.. Zauważyć też należy, że Skarżąca pomimo podnoszenia w toku postępowania, że ilość zużytej wody winna odnosić się do wody zużytej w gospodarstwie domowym na żadnym etapie postępowania nie wskazała na jej ilość a podjęte przez organ próby ustalenia tej ilości nie przyniosły rezultatu – vide zapytanie skierowane do spółki jawnej P. i odpowiedź z dnia [...].02.2018 r. Tej oceny nie zmieniają przedłożone na etapie skargi przykładowe faktury za zużycie wody, które potwierdzają ustalenia organów. Stąd zarzuty skargi są nieuzasadnione.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że zdaniem Sądu, bez znaczenia pozostają argumenty Skarżącej, że ww. działki i wodomierz znajdują się poza granicą miejscowości D.. Nieruchomość jest zamieszkała, a więc w miejscowości D. pod adresem: D. [...] którego dotyczy obowiązek odprowadzenia odpadów, na mocy art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g., a jego właściciela (współwłaściciela) na mocy art. 6h obciąża opłata, jak i obowiązek złożenia stosownej deklaracji i to Gmina D. jest tym podmiotem, który odbiera odpady. Nie ma znaczenia, że nieruchomość budynkowa wchodzi w skład nieruchomości rolnej o pow. [...] ha wychodzącej poza granice miejscowości D.. Wynika z tego, że właściwość miejscowa organu do naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości na której wytwarzane są odpady tj. budynku mieszkalnego zlokalizowanego pod. ww. adresem, została zachowana i zasadnie ustalenia dokonywał wójt gminy D..
Pozostałe zarzuty skargi, dotyczące nieskładania deklaracji za 2017 r. i 2018 r. nie dotyczą rozpoznawanej sprawy za 2014 r. i 2015 r.
Nie ma także znaczenia dla rozpoznawanej sprawy okoliczność podnoszona w skardze, że Regionalna Izba Obrachunkowa Uchwałą nr [...] z dnia [...].06.2019 r. stwierdziła nieważność części uchwały nr [...] Rady Gminy D. z dnia 30.05.2019 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki opłaty za pojemnik tj. uchwały nie stanowiącej podstawy orzekania w niniejszej sprawie przez Wójta Gminy D..
Odnosząc się do informacji z dnia [...].07.2013 r. wystosowanej do Skarżącej przez Wójta Gminy D. wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 6m ust. 2a u.u.c.p.g. - w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu. Oznacza to, że zmiana stawki opłaty dokonana zawiadomieniem może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy zobowiązany uprzednio złoży deklarację – co miało miejsce w niniejszej sprawie albowiem to Skarżąca w deklaracji wskazała dane niezbędne do wyliczenia opłaty tj. okoliczność, że rozlicza się wg ryczałtowego zużycia wody z uwagi na brak wodomierza.
Nie jest także uzasadniony zarzut nie pomniejszenia ustalonej decyzją opłaty o kwotę zapłaconej przez Skarżącą. Te zarzuty istotne są na etapie realizacji ustalonego obowiązku tj. egzekwowania opłaty.
Sąd uznał także, że brak odniesienia się szczegółowo do zarzutów odwołania, nie wpływa na potrzebę wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Wójta Gminy D..
Mając powyższe na uwadze, uznając, że zarzuty skargi, w okolicznościach faktycznych są nieuzasadnione Sąd skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.