Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w K., po rozpoznaniu wniosku J. G., dalej "skarżący", wydał w dniu 12 lutego 2018 r. postanowienie nr [...], w którym odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny podał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec skarżącego na podstawie wystawionych przez Prezydenta Miasta K., dalej "wierzyciel" stosownych tytułów wykonawczych. Skarżący w dniu 5 stycznia 2018 r. złożył wniosek do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na toczące się postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Organ egzekucyjny przekazał wniosek wierzycielowi wraz z prośbą o wyrażenie opinii czy znajdują się przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel w piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r. nie zgodził się na zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny wskazał, że w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.), dalej "u.p.e.a.".
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał w dniu 20 marca 2018 r. postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie oraz przytoczył treść art. 56 § 1 u.p.e.a. Organ odwoławczy podał, że w razie zaistnienia, którejkolwiek z przesłanek z art. 56 § 1 u.p.e.a. zobligowany jest do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W przepisach brak jest jednak podstaw zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika. Ponadto wierzyciel nie zgodził się na zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a tylko wierzyciel mógł zwrócić się z wnioskiem do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego, nie powinien tylko on być obciążany podatkiem od nieruchomości, lecz także inni jej współwłaściciele.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 56 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
- 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
- 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
- 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
- 4) na żądanie wierzyciela;
- 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Sąd zgodził się z organami, że w sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w ww. przepisie.
Żaden z przepisów u.p.e.a. nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny na wniosek dłużnika, a taka właśnie zaistniała sytuacja w niniejszej sprawie. Wobec braku możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku, gdy nie zaistniały okoliczności z powodu, których organ zobowiązany byłby z urzędu do zawieszenia tego postępowania, prawidłowo, w ocenie Sądu, organ egzekucyjny odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Okoliczności przywołane przez skarżącego w uzasadnieniu skargi nie miały znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), skargę oddalił.