Uzasadnienie
I.O. w dniu 9 kwietnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej podatek od spadków i darowizn.
Odpis powyższej decyzji, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, został doręczony stronie skarżącej w dniu 5 marca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, odpis zaskarżonej decyzji doręczono stronie skarżącej w dniu 5 marca 2010 r. W związku z tym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, liczony zgodnie z regułą wynikającą z art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał 6 kwietnia 2010 r. Tymczasem pismo zawierające skargę na tę decyzję zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 9 kwietnia 2010 r., a zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.