Uzasadnienie
P. B. w dniu 15.03.2015 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę z dnia 15.03.2016 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (zwanego dalej: "organem odwoławczym") z dnia 9.02.2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona Skarżącemu w dniu 12.02.2016 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Zawierała ona prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem organu odwoławczego. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14.03. 2016 r. (ostatni dzień terminu przypadał na 13.03.2016 r. - niedzielę, tj. dzień ustawowo wolny od pracy).
Skarżący wskazał, że organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję, nieprawidłowo przyjmując na niekorzyść Skarżącego, iż dniem ustalenia wartości udziału spadkowego nie był dzień śmierci spadkodawcy.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego doręczona została Skarżącemu za pokwitowaniem w dniu 12.02.2016 r. (zgodnie z adnotacją zamieszczoną na ZPO). Natomiast Skarżący złożył skargę z dnia 15.03.2016 r. za pośrednictwem organu odwoławczego w placówce pocztowej w dniu 15.03.2016 r. (zgodnie z pieczęcią znajdującą się na kopercie).
Skoro więc decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 12.02.2016 r., to 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 14.03.2016 r., który to dzień przypadał jednak na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. niedzielę. Zatem zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu przyjąć należało dzień następny po dniu wolnym od pracy, tj. dzień 14.03.2016 r. (poniedziałek).
Tymczasem Skarżący wniósł skargę w dniu 15.03.2016 r. W konsekwencji, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Ponadto, zgodnie z przepisem art. 222 P.p.s.a. nie żądano od Skarżącego wpisu od skargi, a zatem sąd na obecnym etapie nie ma podstaw, by orzekać o kosztach postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.