Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] roku D. F. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia opłaty od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
We wniosku skarżący wskazał, iż w dniu 11 lipca 2013 roku na poczcie odebrał postanowienie z dnia 20 czerwca 2013 roku o odrzuceniu skargi z uwagi na brak opłaty.
Ponadto D. F. wyjaśnił, iż wszelka korespondencja kierowana jest na jego adres zamieszkania, gdzie mieszkają jego rodzice, ze względu na sytuację rodzinną on nie zamieszkuje z rodzicami, a w miejscu zameldowania bywa sporadycznie. Rodzice nie odbierają kierowanej do niego korespondencji, co spowodowało, że nie wiedział o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący wniósł brakującą opłatę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i § 2 ustawy). Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
- 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,
- 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
- 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak jednej z przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
Z treści wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wynika, że skarżący powziął wiadomość o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu w dniu 11 lipca 2013 roku. Tożsama data znajduje się na zwrotnym poświadczeniu odbioru postanowienia z dnia 20 czerwca 2013 roku. Tym samym uznać należało, że została spełniona pierwsza z wymienionych powyżej przytoczonych przesłanek przywrócenia terminu do dokonania czynności przez stronę.
Jednakże skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bowiem jego argumentacja Spółki o braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia opłaty od skargi nie może być uznana za wystarczającą.
Wyjaśnić należy, że przesłanka, o której mowa jest w art. 86 § 1 ww. ustawy, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia wszelkiej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Zarówno w orzecznictwie jak i nauce prawa panuje zgodność, że sąd oceniając te przesłanki, powinien przyjąć obiektywne mierniki staranności, których można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. II, Warszawa 2006). W postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r. I OZ 246/08 (publ. w LEX nr 479292) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wezwanie do uiszczenia opłaty od skargi zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany przez niego w skardze. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru wezwania (k. 18 akt), na jego awersie widnieje podpis skarżącego, zaś na awersie wskazano, iż doręczenia dokonano adresatowi w dniu 26 kwietnia 2013 roku. Nie znajduje zatem potwierdzenia przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność braku wiedzy skarżącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu, tym bardziej, że doręczenia dokonano na adres wskazany przez skarżącego, skarżący odbiór wezwania poświadczył własnoręcznym podpisem oraz potwierdził we wniosku o przywrócenie terminu, że sporadycznie bywa pod adresem wskazanym przez niego w skardze.
W rezultacie, w zaistniałym stanie faktycznym, należało uznać, że skarżący nie spełnił przesłanki warunkującej pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, tj. nie uprawdopodobnił, aby nie ponosił winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie sprawy, na podstawie przepisów art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.