Uzasadnienie
J. H., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [..] r., nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za wrzesień 2013 r.
W dniu 24 kwietnia 2014 r. Skarżący uiścił na rachunek Sądu kwotę [...] zł, tytułem wpisu od wniesionej skargi.
Następnie, w dniu [...] r., powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", Skarżący cofnął przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej złożył korekty deklaracji w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do stycznia 2014 r., dokonując zmiany dyspozycji nadwyżki podatku naliczonego nad należnym ze zwrotu do przeniesienia na następne miesiące. W rezultacie, wycofane zostało żądanie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy, a tym samym przestał istnieć przedmiot sporu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle przytoczonego przepisu, skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi, oznaczającego w istocie rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega kontroli sądu administracyjnego.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Zgodnie zaś z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi przez J.H. nie budzi żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą też określone w art. 60 P.p.s.a. przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tym stanie faktycznym i prawnym zaistniała zatem podstawa umorzenia postępowania, przewidziana w przywołanym powyżej art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Orzeczenie zawarte w punkcie 2, o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.