Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną przez H. M., pełnomocnika B. i P. L. od wyroku tegoż Sądu z dnia 6 listopada 2008 r. ze skargi W. G. oraz B. i P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż H. M., która sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, nie należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem strony, iż H. M. wpisana na listę biegłych rewidentów mieści się w katalogu osób wymienionych w powołanym przepisie prawa.
Pismem z dnia 16 marca 2009 r. H. M. wniosła sporządzone przez siebie zażalenie na powyższe postanowienie. Powołując się na przepis art. 2 i 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. nr 102, poz. 475 z póżn. zm.) H. M. uznała, iż wpisana na listę biegłych rewidentów posiada takie same uprawnienia w zakresie czynności doradztwa podatkowego obejmującego udzielanie podatnikom na ich rzecz porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych oraz udzielania pomocy w tym zakresie (art. 2), jak doradca podatkowy, radca prawny czy adwokat. Według niej w zakresie wskazanych czynności mieści się również sporządzanie skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 194 § 4 oraz 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Wyjątek od wspomnianej zasady nie obowiązuje tylko sędziów, prokuratorów, notariuszy, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, występujących w charakterze stron postępowania albo ich przedstawicieli lub pełnomocników oraz podmiotów funkcjonalnych, tj. prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 cyt. ustawy).
W niniejszej sprawie H. M. otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z prawidłowym pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo tego sporządziła jednak osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a więc z uchybieniem przepisu art. 194 § 4 wskazanej wyżej ustawy.
Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji przedstawionej w zażaleniu zdaniem Sądu fakt, że biegły rewident może dokonywać w pewnym zakresie czynności doradztwa podatkowego, nie powoduje, iż staje się on automatycznie doradcą podatkowym. Skoro w powołanych przepisach art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. biegły rewident wyraźnie nie został wymieniony w zamkniętym katalogu osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, to prawo do wykonywania czynności w zakresie doradztwa podatkowego nie oznacza automatycznie uprawnienia do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wobec tego, iż wymóg "przymusu adwokackiego" w przedmiotowej sprawie nie został dochowany, zażalenie należało uznać za niedopuszczalne, powodującym jego odrzucenie w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Stosownie bowiem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie.