Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 marca 2011 r. J. K. reprezentowana przez I. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2004 r.
Pełnomocnik strony pismem z dnia 22 maja 2011 r. oświadczył, iż cofa skargę. W uzasadnieniu wskazał, iż w związku z uchyleniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. decyzją nr [...] -decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. nr [...] której to dotyczy skarżone postanowienie, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, składa wniosek o wycofanie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 17 lutego 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie.
Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez J. K. reprezentowaną przez I. K., uznać należało w pełni za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wobec uiszczenia przez skarżącą wpisu od skargi o zwrocie przedmiotowej opłaty Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.