Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Sz [...]
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 389/21 po rozpoznaniu skargi S. R. uchylił decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r.
W dniu 30 lipca 2021 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna organu (nadana w dniu 28 lipca 2021 r.). Skarga kasacyjna został złożona z zachowaniem ustawowego terminu.
Wezwaniem z dnia 30 lipca 2021 r. Sąd zobowiązań pełnomocnika organu do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie jej odpisu celem doręczenia [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Brak formalny skargi kasacyjnej nie został przez organ uzupełniony w ustawowym terminie. Termin uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu 6 sierpnia 2021 r.
Natomiast w piśmie z dnia 13 sierpnia 2021 r. pełnomocnik organu wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej (nadany w dniu 18 sierpnia 2021 r.).
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2021 r. Sąd po rozpatrzeniu wniosku odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Postanowienie jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należy odrzucić.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie.
W myśl art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna, poza wymogami określonymi w § 1 powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Także brak formalny pisma skierowanego do sądu administracyjnego w postaci braku odpisu środka odwoławczego, jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a., nadanie prawidłowego biegu takiemu pismu.
Obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej wynika z art. 47 § 1 p.p.s.a. Wobec czego, wezwaniem z dnia 30 lipca 2021 r. zobowiązano pełnomocnika organu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia [...]. Wezwanie zostało skutecznie doręczone (elektronicznie) w dniu 30 lipca 2021 r., a zakreślony przez Sąd termin na wykonanie wezwania upłynął w dniu 6 sierpnia 2021 r.
Pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r. pełnomocnik organu zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej przedkładając brakujący odpis skargi kasacyjnej. Po rozpoznaniu wniosku Sąd postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2021 r. odmówił uwzględnienia wniosku. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 31 sierpnia 2021 r.
W związku z tym, że wezwanie Sądu nie zostało wykonane w terminie oraz prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej, skargę kasacyjną należy odrzucić.
Podkreślić należy, że niedołączenie wymaganej liczby odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu skardze kasacyjnej, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd (por postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 856/14,LEX nr 1461906, postanowienie NSA z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt II GZ 263/14, LEX nr 146770).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.