Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2020 r. L. S. (dalej zwany: "wnioskodawcą", "stroną", "skarżącym") złożył wniosek (uzupełniony [...] marca 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości w drodze postanowienia sądu.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:
W dniu [...] lutego 2009 r., wnioskodawca (wówczas jako osoba prowadząca działalność gospodarczą) wystawił fakturę VAT na kwotę [...]zł (za dostarczone warchlaki) dla nabywcy. Wnioskodawca w ramach działalności rozliczył od tej transakcji podatek od towarów i usług oraz podatek dochodowy w terminie przewidzianym odpowiednimi przepisami, we właściwym urzędzie skarbowym. Kontrahent wnioskodawcy nie wywiązał się z umowy i nie zapłacił wnioskodawcy należnej kwoty.
Po długim procesie sądowym zakończonym [...] marca 2018 r. Sąd Rejonowy wydał orzeczenie w tej sprawie i przysądził wnioskodawcy (jako zapłatę) własność (udział w 1/2 części) nieruchomości dłużnika wycenioną na kwotę [...]zł, z zaliczeniem na poczet ceny przysługującej wnioskodawcy wierzytelności.
Ponadto wnioskodawca został zobowiązany do uregulowania kosztów egzekucyjnych w kwocie [...]zł. Powyższą kwotę wnioskodawca wpłacił na rachunek Sądu Rejonowego.
Na podstawie informacji, jakie wnioskodawca uzyskał w urzędzie skarbowym, złożył [...] sierpnia 2018 r. deklarację PCC-3 i wpłacił na rachunek urzędu skarbowego podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł, z tytułu nabycia od jego dłużnika udziału w nieruchomości w ramach przysługującej wierzytelności.
W dniu [...] października 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przesłał na adres wnioskodawcy pismo niejako potwierdzające obowiązek uiszczenia tego podatku.
Z uwagi na trudności w uzyskaniu swoich należności wnioskodawca po pewnym czasie został zmuszony zlikwidować swoją działalność gospodarczą.
Wnioskodawca do teraz nie odzyskał pozostałej części swojej należności w kwocie [...]zł. Aby odzyskać swoje pieniądze, wnioskodawca został zmuszony w 2019 r. sprzedać (uzyskaną w ramach przysługującej mu wierzytelności) nieruchomość.
Wnioskodawca od opisanej sprzedaży zapłacił więc: podatek dochodowy, podatek od towarów i usług i podatek od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowo wnioskodawca poinformował, że:
- - uzyskany przychód z tytułu sprzedaży warchlaków stanowił przychód z działalności gospodarczej,
- - wnioskodawca prowadził w ramach działalności gospodarczej ewidencję księgową na podstawie ksiąg rachunkowych, a rozliczeń podatkowych dokonywał na zasadach ogólnych, według stawki liniowej, opisana we wniosku wierzytelność nie została odpisana jako wierzytelność przedawniona,
- - wnioskodawca nie dokonywał odpisów aktualizujących wartość należności, odpisy te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
- - wierzytelność opisana we wniosku nie została opisana w księgach jako nieściągalna i nie utworzono rezerwy z tego tytułu oraz nie zaliczono jej do kosztów uzyskania przychodu.
W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał:
- - Nabycie przez wnioskodawcę opisanej nieruchomości nastąpiło na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z [...] marca 2018 r., w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym (wobec dłużnika Wnioskodawcy) przez Komornika Sądowego - drugie w kolejności;
- - Licytacja, która odbyła się [...] sierpnia 2017 r. (w wyniku drugiego postępowania egzekucyjnego), zakończyła się, w związku z brakiem licytantów, bezskutecznie.
Jako uczestnik postępowania egzekucyjnego wnioskodawca nie brał udziału w licytacji - nie miał takiego obowiązku. Wprost przeciwnie był zainteresowany, aby ktoś z ewentualnych licytantów zakupił tę nieruchomość, a wnioskodawca otrzymałby w takiej sytuacji (w wyniku podziału tej sumy) gotówkę, jako swoją wierzytelność. W takiej sytuacji na pewno nie poniósłby kosztów podatku od czynności cywilnoprawnych.
W związku z tym, że nie było licytantów wnioskodawca wystąpił o przyznanie mu własności nieruchomości i Sąd Rejonowy, jako ekwiwalent należnej mu kwoty zamiast pieniędzy przyznał wnioskodawcy prawo własności w udziale 1/2 tej nieruchomości. Nieruchomość tę wnioskodawca sprzedał w 2019 roku, aby odzyskać wierzytelność w pieniądzach. W związku z nabyciem tej nieruchomości, oprócz kosztów podatku od czynności cywilnoprawnych, wnioskodawca był zobowiązany ponieść koszty egzekucyjne w kwocie [...]zł;
- - Czynność przysądzenia przez Sąd Rejonowy na rzecz wnioskodawcy własności nieruchomości (nie umowy nabycia) nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Komornik Sądowy nie wystawił żadnej faktury VAT dokumentującej tę transakcję;
- - Opisaną nieruchomość mógł nabyć każdy chętny licytant - wnioskodawca w takiej sytuacji otrzymałby swoją wierzytelność w gotówce (należność główną i odsetki) bez obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych. Jako wierzyciel egzekwujący wnioskodawca nie brał udziału w licytacji. W związku z bezskuteczną drugą licytacją wystąpił do Sądu Rejonowego o przejęcie na własność opisanej nieruchomość w części należącej do dłużnika (1/2). Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku przez Sąd wnioskodawca wystąpił o zaliczenie udziału w tej nieruchomości na poczet pokrycia swojej wierzytelności. Sąd postanowił przyznać ją wnioskodawcy na podstawie art. 999 § 1 w związku z art. 968 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
Czy transakcja nabycia przez wnioskodawcę własności 1/2 części nieruchomości, w ramach rozliczenia jego wierzytelności związanej z wystawieniem opisanej we wniosku faktury, winna być opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeśli wcześniej wnioskodawca odprowadził od tej faktury należny podatek od towarów i usług?
Zdaniem wnioskodawcy, podatek od czynności cywilnoprawnych winien zostać zwrócony jako pobrany nieprawidłowo.
Transakcja sprzedaży warchlaków z [...] lutego 2009 r., mimo założenia, że będzie "typową" transakcją sprzedaży, z uwagi na specyficzny sposób jej rozliczenia (bez formy pieniężnej), tj. otrzymanie przez wnioskodawcę nieruchomości w ramach zapłaty za towar de facto, w ocenie wnioskodawcy, winna być traktowana jako umowa barterowa (określona w art. 603 Kodeksu cywilnego).
Barter to bezgotówkowa wymiana towaru (albo usługi) za towar (albo usługę). Cechą charakterystyczną wymiany barterowej jest ekwiwalentność świadczeń, brak konieczności dokonywania świadczeń pieniężnych.
Przepisy podatkowe nie zawierają jakichkolwiek ograniczeń, co do formy zapłaty. Wynagrodzenie (zapłata) nie musi nastąpić w formie świadczenia pieniężnego, może to być świadczenie rzeczowe.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują szczegółowych zasad ustalenia przychodu (dochodu) z tytułu umowy barterowej. Przychód z tego tytułu należy zsumować z pozostałymi przychodami z działalności gospodarczej i opodatkować zgodnie z wybraną formą opodatkowania.
Wnioskodawca wskazał także, że z charakteru transakcji barterowej wynika, że czynności wykonywane przez strony transakcji barterowej można uznać za odpłatną dostawę towarów podlegającą podatkowi od towarów i usług. Odpłatność w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług nie musi mieć formy pieniężnej. Może to być również świadczenie o charakterze rzeczowym.
Zdaniem strony równocześnie obowiązuje art. 2 pkt 4 lit. a) u.p.c.c, który wyłącza z zakresu opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności, w zakresie w jakim są one opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych nabycia przez wnioskodawcę, w ramach realizacji swojej należności, własności 1/2 części nieruchomości od dłużnika (za pośrednictwem sądu), spowoduje w ocenie wnioskodawcy podwójne opodatkowanie transakcji sprzedaży: podatkiem od towarów i usług - od faktury sprzedaży oraz podatkiem od czynności cywilnoprawnych - od zapłaty z tytułu tej sprzedaży.
W związku z tym, w ocenie wnioskodawcy podatek od czynności cywilnoprawnych winien zostać zwrócony jako pobrany nieprawidłowo.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, interpretacją indywidualną z dnia [...] kwietnia 2020 r., uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.
Na wstępie organ wskazał, że przedmiotem niniejszej interpretacji - zgodnie z wolą wnioskodawcy - jest ocena stanowiska tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym część stanowiska, która odnosi się do uregulowań zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznano za element własnego stanowiska niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.
Następnie organ wskazał na treść art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1519, ze zm.) oraz, że przepis zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wskazując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem.
Organ zauważył, że na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 u.p.c.c., podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4 oraz że na mocy pkt 3 ust. 1 art. 1 podatkowi podlegają także orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 i 2.
Organ wskazał także, że ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, która oznacza, że wyłączył od opodatkowania inne podobne czynności, które nie zostały wyraźnie wskazane w omawianym przepisie. Zdaniem organu, tym samym czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
W ocenie organu, w kontekście powyższych rozważań, aby orzeczenie sądu (np. postanowienie o przysądzeniu) podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych musi wywołać taki skutek jak czynności wymienione w katalogu określonym w pkt 1 ust. 1 analizowanego artykułu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Następnie organ przytoczył zasadnicze elementy wskazanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego.
Dalej w treści interpretacji została przywołana treść przepisów regulujących zasady sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji, a więc art. 952 (sprzedaż przez licytację publiczną i wyznaczenie terminu), art. 972 (publiczna licytacja i nadzór sędziego), art. 982 (przejęcie nieruchomości rolnej przez współwłaściciela niebędącego dłużnikiem) art. 984 § 1 i § 2 (przejęcie nieruchomości na własność przez wierzyciela lub współwłaściciela), art. 968 § 1 (zaliczenie wierzytelności na poczet sumy nabycia) art. 999 przejście własności nieruchomości na nabywcę) ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1460, ze zm.).
Organ wskazał także, że prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest także tytułem egzekucyjnym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości. Sąd rozstrzyga o złożonych wnioskach w postanowieniu o przybiciu. Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu i zapłacie ceny, sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności i z datą jego prawomocności przejęta nieruchomość przechodzi na własność nabywcy. Powszechnie przyjmuje się, iż postanowienie o przysądzeniu własności ma charakter konstytutywny (przenosi własność nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji). Podstawowym skutkiem postanowienia o przysądzeniu własności jest więc przeniesienie własności na nabywcę. Nabywca staje się właścicielem nieruchomości z dniem uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności.
Na podstawie powyższych regulacji organ stwierdził, że nabycie nieruchomości na podstawie orzeczenia sądu - postanowienia o przysądzeniu własności - podlega zatem podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ skutki prawne tego postanowienia są takie same jak umowy sprzedaży (skutkiem prawnym umowy sprzedaży jest przejście własności i taki sam skutek wywołuje sądowe przysądzenie własności).
Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego stanu fatycznego organ dalej stwierdził, że wnioskodawca nabył udział w nieruchomości swojego dłużnika w drodze orzeczenia Sądu o przysądzeniu własności stosownie do art. 999 § 1 K.p.c. Wnioskodawca wystąpił do sądu o przejęcie opisanego udziału w nieruchomości w związku z dwoma bezskutecznymi licytacjami. Zdaniem organu, w rezultacie prawomocne postanowienie o przysądzeniu tego prawa wywołało takie same skutki jak umowa sprzedaży.
W ocenie organu, prawomocne postanowienie sądu o przysądzeniu własności przenosi bowiem własność na nabywcę. Jest ono skutkiem uwzględnienia wniosku wierzyciela o przejęcie nieruchomości, a nie skutkiem wygrania przetargu przez licytanta, który zaoferował najwyższą cenę, co jednak pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Dla oceny skutków takiego rozstrzygnięcia nie ma bowiem znaczenia okoliczność, iż orzeczenie to zapadło po bezskutecznej licytacji i było konsekwencją uwzględnienia wniosku wierzyciela o przejęcie nieruchomości za określoną cenę.
W konsekwencji, zdaniem organu, wnioskodawca postąpił prawidłowo składając w związku z tą czynnością deklaracje PCC-3 i uiszczając podatek i nie ma zatem podstaw do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. W ocenie organu, fakt, że wnioskodawca w ten sposób wyegzekwował swoją wierzytelność pozostaje bez wpływu na powstanie obowiązku podatkowego. W analizowanej sprawie to wydane orzeczenie sądu wywołujące takie same skutki prawne jak umowa sprzedaży spowodowało powstanie obowiązku podatkowego.
Odnosząc się do wskazanej przez stronę kwestii podwójnego opodatkowania, zdaniem organu wydającego interpretację, opodatkowanie dostawy warchlaków było związane z odrębnymi kwestiami opodatkowania - dostawą konkretnego towaru na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, która to dostawa nie pozostaje w korelacji z opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnej nabycia nieruchomości. Nie można tych sytuacji postawić obok siebie jako jednej i tej samej przyczyny opodatkowania, tej samej czynności.
Końcowo organ wskazał treść przepisów regulujących wydanie interpretacji, tj. art. 14 na § 1, art. 14k-14n ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa 9Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: "O.p.").
Skarżący, pismem z dnia [...] maja 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wydaną interpretację.
Skarżący zarzucił organowi naruszenie: prawa materialnego, a w szczególności art. 120, art. 121 O.p. poprzez błędną interpretację prawa podatkowego oraz nie uwzględnienie przy rozstrzygnięciu sprawy przepisów zawartych w art. 2 pkt 4 lit a) u.p.c.c. oraz wniósł o jej uchylenie w całości i skierowanie do ponownego jej rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg postępowania i treść swojego wniosku oraz ponowił swoje stanowisko, że transakcja nabycia nieruchomości przysądzonej w ramach rozliczenia wierzytelności nie powinna być opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z uwagi na opodatkowanie jej podatkiem VAT, w związku z zawarciem transakcji warchlaków, będącej umową barterową..
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2335 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach.
Postępowanie interpretacyjne jest postępowaniem autonomicznym, do którego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej również: "O.p." Specyfika tego postępowania polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 O.p.). Celem tego postępowania jest ocena stanu faktycznego i proponowanego we wniosku rozstrzygnięcia, a nie rozstrzyganie sytuacji prawnopodatkowej strony składającej wniosek.
Istota powstałego w rozpoznawanej sprawie sporu między stronami postępowania sprowadzała się do oceny zgodności z prawem stanowiska organu, iż nabycie przez skarżącego w sądowym postępowaniu egzekucyjnym nieruchomości w wyniku uprawomocnienia się postanowienia sądu o przysądzeniu tego prawa, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W świetle treści uzasadnienia zaskarżonej interpretacji, nabycie nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym, na gruncie u.p.c.c. wywołuje bowiem takie same skutki prawne, jak nabycie tego prawa na podstawie umowy sprzedaży i z tej przyczyny podlega opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 1 ust. 1 pkt 3 u.p.c.c.. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu i ciąży na nabywcy tego prawa.
Z kolei, zdaniem strony skarżącej, skoro nieruchomość pokrywała należności z tytułu dostawy warchlaków, która to transakcja była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 2 pkt 4 lit. a u.p.c.c. przysądzenie własności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na tle tej kwestii spornej, podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, że katalog czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu zawarty został w art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c. i ma on charakter zamknięty, co nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądowym (np. wyroki NSA o sygn. II FSK 1209/14 z dnia 3 czerwca 2016r., II FSK 870/08 z 28 października 2009r., publ. CBOIS).
Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy, opodatkowaniu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Natomiast stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 3 u.p.c.c., przedmiot opodatkowania stanowią także orzeczenia sądów, w tym również polubownych oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne jak czynności cywilnoprawne wymienione w punktach 1 i 2. Zgodnie z art. 1 ust 1 pkt 2 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o czynnościach cywilnoprawnych, przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.
Na tle powyższych uregulowań słusznie zwrócił uwagę organ w zaskarżonej interpretacji, na zasadniczy skutek umowy sprzedaży w postaci przeniesienia własności przedmiotu umowy ze sprzedającego na nabywcę oraz na to, że taki sam skutek wywołuje prawomocne postanowienie sądu o przysądzeniu własności, w związku z uwzględnieniem wniosku wierzyciela (art. 984 k.p.c.) o przejęcie nieruchomości w trybie art. 999 k.p.c.. Wprawdzie wymienione zdarzenia prawne z istoty rzeczy nie wywołują identycznych konsekwencji prawnych, to jednak bez wątpienia przypisać im należy taki sam skutek, jakim jest nabycie prawa. Postanowienie Sądu o przysądzeniu wywołując zatem analogiczne skutki prawne co sprzedaż wymieniona w art.1 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.c.c. powoduje spełnienie przesłanki opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o której mowa w art. 1 ust 1 pkt 2 ustawy. Obowiązek podatkowy powstaje zaś w tym przypadku z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu i ciąży na nabywcy tego prawa.
Również w doktrynie przyjmuje się, że w przypadku dokonywania w trybie postępowania egzekucyjnego sprzedaży praw majątkowych, czynność taka nie podlega wyłączeniu z opodatkowania (zob. Z. Ofiarski, Ustawy: o opłacie skarbowej, o podatku od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, ABC, 2009, wyd. III).
Sąd podzielił tym samym stanowisko organu, że to, iż w ostateczności nieruchomość pokryje należność za dostawę warchlaków pozostaje bez znaczenia dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych. Zasadnicze znaczenie ma tu bowiem fakt nabycia prawa majątkowego na podstawie czynności wywołującej takie same skutki prawne jak sprzedaż. Przy czym trafnie zauważono w uzasadnieniu interpretacji, że w powołanych okolicznościach najpierw dochodzi do przejścia prawa rzeczowego, a dopiero po nabyciu tego prawa, do zaliczenia na poczet należności z tytułu dostawy warchlaków i wygaśnięcia tych należności.
Jeżeli zatem w opisanym we wniosku o interpretację stanie faktycznym doszło do przysądzenia na rzecz skarżącego, postanowieniem Sądu, prawa do ˝ nieruchomości na podstawie art. 999 § 1 k.p.c., a co za tym idzie, do przeniesienia tego prawa na skarżącego, to powstaje w takim przypadku obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) i art. 1 ust. 1 pkt 3 u.p.c.c.. Wygaśnięcie należności z tytułu dostawy warchlaków, jako następstwo nabycia nieruchomości nie znosi zaś obowiązku podatkowego powstałego z tytułu nabycia nieruchomości. Jak zasadnie wskazał to organ, w okolicznościach niniejszej sprawy, mamy do czynienia z dwoma odrębnymi zdarzeniami tj. z nabyciem nieruchomości i z zaliczeniem na poczet należności.
Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia aby w związku z wydaniem zaskarżonej interpretacji doszło do naruszenia wskazanego prawa, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a..