Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił W. B. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w dniu [...] udziału do ½ części lokalu użytkowego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu położonego w Ś. przy ul. [...]. Decyzję powyższą wydano w oparciu o ustalenia faktyczne dokonane w trakcie postępowania podatkowego, w którym stwierdzono, że podatnik na podstawie umowy wieczystego użytkowania i sprzedaży lokalu dnia [...] Repertorium A Nr [...], prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 26 listopada 1997r., zezwolenia Urzędu Skarbowego z dnia [...] i umowy darowizny z dnia [...] został współwłaścicielem w udziałach do ½ części lokalu użytkowego, położonego w Ś. przy ul. [...] oraz prawa wieczystego użytkowania. Aktem notarialnym z dnia [...] Repertorium A Nr [...] podatnik zawarł umowę sprzedaży, zgodnie, z którą sprzedał swój udział do przedmiotowego lokalu za kwotę [...] zł. W dniu [...] podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym deklarację o osiągniętych przychodach ze sprzedaży nieruchomości PIT 23, w którym wykazał:
- - przychód ze sprzedaży w kwocie [...] zł,
- - koszty sprzedaży w kwocie [...] zł
- - przychód pomniejszony o koszty sprzedaży w wysokości [...] zł
- - podstawa obliczenia podatku [...] zł
- - zryczałtowany podatek dochodowy [...] zł.
Do deklaracji podatnik dołączył oświadczenie, iż uzyskany przychód w kwocie [...] zł przeznaczy w ciągu 2 lat na cele mieszkaniowe.
W trakcie postępowania podatkowego podatnik przedłożył faktury potwierdzające fakt poniesienia w latach 1998-1999 wydatków na remont i modernizację lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej, które zostały sfinansowane przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości w łącznej wysokości [...] zł. Organ podatkowy uznał wszystkie wydatki, oprócz faktur na łączną kwotę [...] zł a dokumentujących zakup pędzli, mydelniczki, krzyżyków do glazury, wieszaka obrotowego, węża do pralki. W związku z tym, iż podatnik innych rachunków nie przedstawił organ podatkowy I instancji, wskazując na przepis art. 19 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznał dokonaną sprzedaż za źródło przychodu podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym pomniejszając wartość przychodu do opodatkowania o koszty sprzedaży oraz koszty remontu uznane za zwolnione na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a ww. ustawy podatkowej.
Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie żądając jej uchylenia.
W uzasadnieniu podniósł, iż rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, gdyż nie został zapoznany z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie. Zarzucił również, iż w decyzji nie zostało uwzględnione, iż lokal został zakupiony na kredyt i w związku z tym przysługiwało odwołującemu się prawo odliczenia od przychodu z jego sprzedaży odsetek jako kosztu tej sprzedaży. Powołując się również na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6.10.2003r. sygn. akt FPS 8/03 stwierdził, iż decyzja została wydana po upływie okresu przedawnienia.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy nie można zgodzić się z twierdzeniem odwołującego się, iż nabył on w całości prawo do zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za nieuzasadniony został uznany również zarzut, iż uzyskany ze sprzedaży przychód powinien być pomniejszony o odsetki od kredytu, ponieważ żaden przepis ustawy podatkowej takiej możliwości nie przewidywał. Organ odwoławczy uznał, iż organ podatkowy I instancji w sposób prawidłowy ocenił, jako podlegającą zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jedynie kwotę [...] zł poniesioną na remont i modernizację lokalu mieszkalnego. Odnośnie zarzutu niezapoznania podatnika z materiałem dowodowym Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, iż podatnik w postępowaniu podatkowym w dniu [...] został zapoznany z materiałem dowodowym, co potwierdza protokół z tego zapoznania, który podatnik podpisał osobiście nie wnosząc żadnych uwag i zastrzeżeń.
Organ odwoławczy wskazał, również, iż dowody dokumentujące wydatki na remont podatnik przedłożył dopiero po tym zapoznaniu a pomimo tego zostały w większości uwzględnione. Również w postępowaniu odwoławczym pismem z dnia [...] podatnika zawiadomiono o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, z którego to prawa podatnik nie skorzystał.
W kwestii zarzutu przedawnienia, organ podatkowy II instancji stwierdził, iż skoro podatnik przedmiotowy lokal sprzedał w dniu [...], w terminie płatności podatku złożył oświadczenie, iż uzyskany przychód wydatkuje na cele mieszkaniowe to termin płatności podatku uległ przesunięciu i upłynął w dniu [...], zatem zobowiązanie podatkowe z tej sprzedaży przedawni się stosownie do art. 70 Ordynacji podatkowej dopiero w dniu [...].
W skardze na powyższą decyzję skarżący wnosi o uchylenie decyzji obu instancji podnosząc, iż są krzywdzące i sprzeczne z art. 68 i art. 70 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna prawem.
Zgodnie z art. 28 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416, ze zm) podatek od przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy płatny jest bez wezwania na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia, chyba, że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży w terminie 2 lat przeznaczy na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a tej ustawy. Zapis ten oznacza, iż zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości powstaje z mocy prawa co do zasady po upływie 14 dni od dnia odpłatnego zbycia, ale także po upływie dwóch lat od tego zbycia w sytuacji gdy podatnik zamierzając skorzystać ze zwolnienia podatkowego złoży stosowne oświadczenie ale nie dokona zadeklarowanych wydatków a więc w sposób przewidziany w art. 21 §1 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926, ze zm).
Zobowiązania podatkowe powstałe z mocy prawa przedawniają się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
W niniejszej sprawie bezspornie skarżący w dniu [...] sprzedał lokal użytkowy przed upływem 5 lat od jego nabycia. Bezsporne jest również, że w terminie 14 od tego zbycia, tj. w dniu [...] złożył wyżej wymienione oświadczenie. Jak wynika z akt sprawy oświadczenia jednak nie zrealizował, bowiem przychodu w całości nie wydatkował na cele mieszkaniowe – co w konsekwencji zastosowania powyższej regulacji z art. 28 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – spowodowało, że termin płatności podatku upłynął z dniem [...]. W świetle art. 70 Ordynacji podatkowej bieg pięcioletniego terminu przedawnienia w niniejszej sprawie liczony od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku rozpoczął się zatem z dniem [...] a kończy się w dniu [...]. Skoro zatem zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] to wbrew twierdzeniu skarżącego nie została wydana po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego.
Skład orzekający podziela zatem pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r., sygn. akt III RN 50/02, że termin przedawnienia zryczałtowanego podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości biegnie z uwzględnieniem 2 letniego terminu przewidzianego w art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym rozstrzygnięcia organów podatkowych obu instancji należało uznać za zgodne z prawem a skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm) oddalić.