Uzasadnienie
W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiającej zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie udzielenia interpretacji podatkowej, uznającego stanowisko podatnika w sprawie stosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za nieprawidłowe.
Wnioskiem z dnia 3 listopada 2005 r. Sygn. RPO-498998-VI/05/MC-Z Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. TK KA 50/05) o stwierdzenie, że art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z 2005 r. Nr 14, poz. 113, Nr 90, poz. 756) w zakresie, w jakim określa czynności, których wykonanie nie jest w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy uznane za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą – narusza zasady przyzwoitej legislacji a więc zasadę zaufania obywateli do państwa i stosowanego prawa, tj. art. 2 Konstytucji RP, z której zasady te się wywodzą. Wniosek Rzecznika został oparty o napływające skargi biegłych sądowych oraz obrońców powołanych z urzędu przez sądy, dotyczące przyjętej w ustawie o podatku od towarów i usług definicji podatnika podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim przepis art. 15 ust. 3 pkt 3 tej ustawy stanowi, podniosły problem konstytucyjności rozwiązań.
Wobec tego, że w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Sąd - na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.