Uzasadnienie
W dniu [...] M M wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od tworów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek ten uzupełniony został pismem z [...] Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarcza w zakresie wynajmu lokali oraz sprzedaży artykułów przemysłowych i jest z tego tytułu podatniczką VAT. Na zakupionej w miejscowości M. działce wnioskodawczyni wraz z mężem buduje dom. W 1998 r. wnioskodawczyni dokupiła sąsiednią działkę nr [...] o pow. [...] a w 1999 jeszcze jedną sąsiednią działkę nr [...] o pow. [...] - w celu powiększenia działki, na której jest wznoszony dom oraz w celu powiększenia majątku prywatnego małżonków.
W chwili nabycia obu działek były one gruntem rolnym. Obecnie Gmina grunty te przekwalifikowała na grunty budowlane. Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierza sprzedać w/w działki w celu polepszenia sytuacji materialnej, a uzyskane dochody zamierza przeznaczyć na spłatę kredytu i wykończenie domu.
Wnioskodawczyni nie wyklucza podziału większej działki na dwie mniejsze.
W piśmie uzupełniającym wnioskodawczyni podała, że posiada jeszcze dwie przylegające do siebie działki w Szczecinie, na których buduje dom. Ponadto w 1999 r. nabyła wraz z mężem dom w stanie surowym od Spółki "[...] z zamiarem jego wykończenia i przeznaczenia na potrzeby swoje i męża oraz dorastających dzieci. Jednakże z uwagi na kłopoty finansowe małżonkowie w 2000 r. dokonali podziału w/w nieruchomości i sprzedali: dwie części budynku w 2001 i 2002 o powierzchni [...] oraz w 2002 i 2003 dalsze części o powierzchni [...] cześć o powierzchni [...] a pieniądze uzyskane ze sprzedaży w/w części nieruchomości przeznaczyli na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu. Pozostałą część budynku o pow. [..] na Starówce wnioskodawczyni przeznaczyła na prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą.
Pytanie wnioskodawczyni: czy, jeżeli sprzeda działki budowlane, będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT.
Zdaniem wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku VAT z w/w tytułu nie będzie jej obciążać, bowiem w/w działki zostały zakupione na potrzeby własne, w ramach majątku osobistego, bez zamiaru ich dalszej odsprzedaży.
Dyrektor [...] uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieuzasadnione i podtrzymał wcześniej zajęte stanowisko w sprawie.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji zarzucając, że wydana została z naruszeniem art. 15 ust. 2 ustawy o VAT przez przyjęcie, ze planowana sprzedaż działek budowlanych uznana została za działalność gospodarczą, podczas gdy ma to być w zasadzie jednorazowa sprzedaż majątku osobistego, nabytego na potrzeby osobiste, bez zamiaru handlowego. Powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 4 ust. 3 lit. b Dyrektywy VI Rady z 17 maja 1977 w sprawie harmonizacji ustawodawstwa Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych (...) nie został zrealizowany ponieważ ustawodawca krajowy, zdaniem skarżącej, nie wydał przepisów w sprawie uznania za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związaną z działalnością gospodarczą, w szczególności dokonuje dostawy działek budowlanych. Na uzasadnienie swojego stanowiska skarżąca powołała szereg orzeczeń sądów administracyjnych, z których wynika, że sprzedaż majątku osobistego, nabytego na własne potrzeby, a nie z zamiarem dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz wyrok ETS w sprawie C-291/02.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł, o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej interpretacji za niezgodną z prawem.
Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT nie wynika, żeby dla oceny, czy dokonując sprzedaży działek budowlanych działał jako profesjonalny podmiot w zakresie obrotu nieruchomościami.
Przepis art. 15 ustawy o VAT stanowi, że "podatnikiem są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat tej działalności"
Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 art. 15 – obejmuje "...wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy (...)".
Powyższa regulacja zgodna jest z prawem unijnym, w szczególności z art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy UE i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/R.E. W świetle powołanych przepisów państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje, o których mowa w ust. 2, w tym dostawcę terenów budowlanych. Wyrazem "okazjonalnej transakcji" jest w prawie krajowym "wykonanie czynności jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy".
W okolicznościach przedstawionych we wniosku organ miał uzasadnione podstawy do uznania, że planowana przez skarżącą sprzedaż (dwóch lub trzech) działek budowlanych stanowić będzie czynność z zakresu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Wbrew stanowisku skargi nie ma podstaw do przyjęcia, że zakupione w 1998 1999 r. grunty rolne służyły do zaspokojenia osobistych potrzeb wnioskodawczyni i jej rodziny, nie były bowiem wykorzystywane rolniczo ani w inny sposób. Okoliczność wskazana we wniosku, że zakup miał na celu zwiększenie majątku osobistego wskazuje jednoznacznie na handlowy cel zakupu. Tym samym brak było podstaw do uznania, że planowana sprzedaż działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu VAT.
Powołane w skardze wyroku sądów administracyjnych nie mają zastosowania w rozpatrywanej sprawie, dotyczą bowiem rozstrzygnięć w innych indywidualnych sprawach o innych stanach faktycznych.
Również nie ma w sprawie zastosowania wyrok ETS C-291/92, który dotyczy stanu odmiennego od występującego w rozpatrywanej sprawie.
Reasumując zaskarżona interpretacja odpowiada prawu, wobec czego skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.