Uzasadnienie
R. S. (Skarżący) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (sąd) pismo z 19 czerwca 2024 r. zatytułowane "Skarga-Wniosek", a w nim domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (organ) z 30 kwietnia 2024 r. nr SKO/CZ/400/1157/2024 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r.
Jednocześnie Skarżący tłumaczył, że domaga się od Rady Gminy W. podjęcia uchwały, zwalniającej z "opłat podatkowych" związanych z gospodarstwem rolnym.
W dalszej kolejności Skarżący ocenił, że jego sytuacja prawna jest kształtowana w sposób "barbarzyński" i bezprawny. Wniósł o przekazanie "Skargi-Wniosku" wraz z kompletami aktami do Rady Gminy W. w celu podjęcia uchwały zwalniającej z "opłat podatkowych" dotyczących gospodarstwa rolnego.
Argumentował, że "Na okoliczności i fakty barbarzyńskiego i lewackiego, rażąco bezprawnego kształtowania sytuacji materialno-prawnej Pana R. S., wnoszę o przeprowadzenie postępowania dowodowego z Wojskowej Komendy Uzupełnień w S., dotyczących osoby Pana R. S., z akt Wojskowego Biura Emerytalnego w S. dotyczących osoby Pana R. S.."
Skarżący stwierdził, że "Protestuję przeciwko barbarzyńskiemu, lewackiemu fałszowaniu treści moich wniosków kierowanych do Rady Gminy W. w celu podjęcia uchwały (decyzji) uznaniowej w sprawie mojego wniosku o całkowite zwolnienie mnie z opłat podatkowych gospodarstwa rolnego [...] w szczególności w związku z okolicznościami i fakturami kształtowania rażąco, bezprawnie, po barbarzyńsku, po lewacku sytuacji materialno-prawnej Pana R. S., w szczególności od wprowadzonego 13.12.1981 r. barbarzyńskiego stanu wojennego."
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie.
Zgodnie z zarządzeniem z 7 sierpnia 2024 r. Skarżący został pisemnie wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi i określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego dotyczącego zaskarżonej decyzji na podstawie art. 49 § 1, art. 57 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 - P.p.s.a.).
Jednocześnie Skarżący został poinformowany o tym, że niewykonanie wezwania sądowego może spowodować odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi 26 sierpnia 2024 r.
W piśmie z 2 września 2024 r. Skarżący odpowiedział, że nie występuje "o łączne zobowiązanie na 2024 r., a o skierowanie wniosku do Rady Gminy W. o podjęcie decyzji (uchwały) przez Radę Gminy W. o zwolnienie mnie w całości od opłat podatkowych gospodarstwa rolnego [...], w szczególności ze względu na barbarzyńskiego, lewackie kształtowanie mojej sytuacji prawno- materialnej, w szczególności od wprowadzenia barbarzyńskiego stanu wojennego 13.12.1981 r. na szkodę i krzywdę Polek i Polaków, obywateli, na szkodę Państwa [...], kiedy to wyraziłem stanowczy protest przeciwko wprowadzeniu barbarzyńskiego stanu wojennego 13.12.1981 r. przez barbarzyński reżim komunistyczno-peerlowski, w szczególności w latach 1981-1989, w szczególności to było powodem zwolnienia mnie z pracy w wojsku (w orkiestrze), w szczególności przez barbarzyńców, lewaków, towarzyszy w mundurach...".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- - wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1),
- - oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2),
- - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3).
Podkreślić przy tym trzeba, że wymienione ustawowe przesłanki muszą być spełnione łącznie, aby skarga mogła uzyskać dalszy bieg i zainicjować sądową kontrolę legalności.
Skarżący został prawidłowo wezwany do określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, zgodnie z art. 49 § 1 i art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w związku z decyzją organu, którą wymienił w piśmie z 19 czerwca 2024 r. "Skarga-Wniosek".
Odpowiedź udzielona przez Skarżącego, wprost zgodnie z jej treścią, prowadzi do stwierdzenia, że Skarżący nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego dotyczącego decyzji organu wydanej 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r. Natomiast Skarżący wyraźnie wyjaśnił, że nie występuje "o łączne zobowiązanie na 2024 r., a o skierowanie wniosku do Rady Gminy W. o podjęcie decyzji (uchwały) przez Radę Gminy W. o zwolnienie mnie w całości od opłat podatkowych gospodarstwa rolnego [...], w szczególności ze względu na barbarzyńskiego, lewackie kształtowanie mojej sytuacji prawno-materialnej, w szczególności od wprowadzenia barbarzyńskiego stanu wojennego 13.12.1981 r. na szkodę i krzywdę Polek i Polaków, obywateli, na szkodę Państwa Polskiego, kiedy to wyraziłem stanowczy protest przeciwko wprowadzeniu barbarzyńskiego stanu wojennego 13.12.1981 r. przez barbarzyński reżim komunistyczno-peerlowski, w szczególności w latach 1981-1989, w szczególności to było powodem zwolnienia mnie z pracy w wojsku (w orkiestrze), w szczególności przez barbarzyńców, lewaków, towarzyszy w mundurach...".
W tym stanie sprawy przyczyny złożenia przez Skarżącego pisma z 19 czerwca 2024 r. zatytułowanego "Skarga-Wniosek" nie dotyczą decyzji organu z 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r., ale sprowadzają się do oczekiwania Skarżącego, że jego pismo z 19 czerwca 2024 r. zostanie przekazane Radzie Gminy W. i spowoduje podjęcie uchwały przez Radę Gminy W. w przedmiocie zwolnienia Skarżącego z obowiązku ponoszenia "opłat podatkowych" związanych z gospodarstwem rolnym.
Zatem przyczyny złożenia "Skargi-Wniosku" z 19 czerwca 2024 r., które przedstawił Skarżący, nie wykazują związku z decyzją organu wymienioną w tym piśmie. Zasadniczo czym innym jest ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego przez organ podatkowy mocą decyzji, a czym innym podjęcie uchwały przez organ jednostki samorządu terytorialnego.
Tak więc oczekiwania, motywy, zastrzeżenia Skarżącego dotyczą braku uchwały Rady Gminy W., nie zaś decyzji organu z 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r.
Nie może przy tym ulegać wątpliwości, że - co do zasady - zrealizowanie przesłanki z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. polega na przedstawieniu okoliczności faktycznych i prawnych, które pozostają w związku z treścią rozstrzygnięcia organu wymienionego w skardze. Skarżący ma w ten sposób wykazać potrzebę przeprowadzenia sądowej kontroli legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu.
Tymczasem w realiach analizowanego postępowania sądowego Skarżący wprost stwierdził, że domaga się skierowania jego wniosku do Rady Gminy W., a więc nie sądowej kontroli legalności decyzji organu z 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r.
W tym stanie sprawy sąd ocenia, że Skarżący nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego dotyczącego bezpośrednio decyzji organu z 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r. w rozumieniu formalnego wymogu skargi określnego w art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z powodów omówionych wyżej skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a.