Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 marca 2014 r. P. S. reprezentowany przez radcę prawnego J. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie SKO w Szczecinie z dnia 20 lutego 2014 r. znak [...] oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie zaznaczył, że wnosi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a na wypadek gdyby organ nie uwzględnił tego wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a wniósł o uwzględnienie wniosku przez sąd.
Z akt administracyjnych wynika, że Kolegium nie rozpoznało wniosku skarżącego, nie odniosło się również do niego w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do przepisu art. 61 § 3 "p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
W przytoczonym przepisie ustawodawca zawarł przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały one w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w doktrynie podkreśla się, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie – nie każdy wymaga wykonania (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225).
Mając na uwadze powyższe rozważania, wskazać należy, że zaskarżony akt, tj. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie podlega wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Wobec tego sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na marginesie Sąd zauważa, że sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie został w sposób wyczerpujący uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów należało, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.