Uzasadnienie
S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Spółka", "Skarżąca"), pismem z dnia 18 lipca 2023 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na interpretację indywidulaną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 czerwca 2023 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.255.2023.1.PC, w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Sądu z dnia 21 sierpnia 2023 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki (np. pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Skarżącą pouczono, że usunięcia braków formalnych należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej 6 września 2023 r. (k. 44-45). Spółka nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny dokonuje oceny jej dopuszczalności, w tym bada, czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie oraz czy skarga spełnia określone wymogi formalne i fiskalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").
Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W art. 29 P.p.s.a. ustanowiono obowiązek wymienionych w art. 28 podmiotów, co do wykazania ich umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna (a taką jest Skarżąca) oraz jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W orzecznictwie konsekwentnie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym nieprzedłożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny (por. np. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04 oraz wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 2640/04 – orzeczenia dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl zaś art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Ponadto, jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie Spółka, składając skargę, nie złożyła żadnego dokumentu określającego sposób reprezentowania strony skarżącej. Wobec tego Sąd wezwał Skarżacą do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dania otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 6 września 2023 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał zatem w dniu 13 września 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani innym dniem ustawowo wolnym od pracy. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie, albowiem Spółka, ani w tym terminie, ani dotychczas nie uzupełniła opisanego braku formalnego skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi (pkt 1. sentencji).
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (pkt 2. sentencji).