Uzasadnienie
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że G G złożyła dwa pisma z dnia 8 września 2010 roku –w jednym złożyła wniosek do budżetu miasta na rok 2011 zawierający informację o planowanej liczbie dzieci, a w drugim poinformowała o planowanym uruchomieniu niepublicznej placówki wychowania przedszkolnego w dniu 1 lipca 2011 r.
Burmistrz Miasta pismem z dnia 11 października 2010 r. poinformował Skarżącą, że nie spełniła ustawowych warunków do otrzymania dotacji w 2011 roku, gdyż nie była osobą prowadzącą przedszkole w dniu składania wniosku. Pismo to doręczono skarżącej w dniu 19 października 2010 r.
Pismem z dnia 22 października 2010 r. G G zarzuciła ww. organowi naruszenie art. 90 ust. 2b i ust. 2d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i wniosła o zmianę stanowiska organu wyrażonego w piśmie z dnia 11 października 2010 r.
Odpowiadając na ostatnie pismo strony, Burmistrz poinformował, że zawarte w nim zarzuty są bezpodstawne i nie znajdują potwierdzenia w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (DZ. U z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Jednocześnie organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 11 października 2010 r. Odpowiedź organu doręczono stronie w dniu 16 listopada 2011 r.
W dniu 23 kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G G złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Burmistrza Miasta polegającą na odmowie przyznania prawa do dotacji.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Sławno wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
W ocenie Sądu, w pierwszej kolejności niezbędne jest ustalenie charakteru czynności Burmistrza i czy podlega ona zaskarżeniu do Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny bada zatem prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa.
Sąd uwzględniając skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (tj. nie mające charakteru decyzji lub postanowień) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), uchyla ten akt lub stwierdza bezskuteczność czynności.
Według Sądu, przyjąć należy, że czynności organów gminy, podejmowane na podstawie art. 90 ust. 2b i 2d ustawy o systemie oświaty, mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej oraz przekazanie ustalonej kwoty dotacji, są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. czynnościami z zakresu administracji publicznej, nie będącymi decyzjami, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie powołanego przepisu zgodność z prawem takich czynności podlega kontroli sądów administracyjnych.
Z art. 90 ust. 2b i 2d ustawy o systemie oświaty wynika prawo niepublicznych przedszkoli do otrzymywania dotacji z budżetu gminy. Ustawodawca określił to prawo za pomocą zwrotu: "otrzymują dotacje". Wysokość dotacji jest ustalana w relacji do wydatków bieżących przewidzianych na jednego ucznia w przedszkolach publicznych, usytuowanych w danej gminie, albo w razie braku - w najbliższej gminie.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, podając organowi właściwemu do udzielenia dotacji planowaną liczbę uczniów w 2011 r., uczyniła to, nie będąc jeszcze osobą prowadzącą przedszkole. A zatem nie spełniała warunku określonego w art. 90 ust. 2d ustawy o systemie oświaty, w myśl którego osoba prowadząca wychowanie przedszkolne w formach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 14a ust. 7, otrzymuje na każdego ucznia objętego tą formą wychowania przedszkolnego dotację z budżetu gminy w wysokości nie niższej niż 40 % wydatków bieżących ponoszonych na jednego ucznia w przedszkolu publicznym prowadzonym przez gminę, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez gminę - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczną formę wychowania przedszkolnego poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.
W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego był reprezentowany pogląd, że udzielanie dotacji niepublicznym przedszkolom nie następuje w formie decyzji administracyjnych, wydawanych w trybie postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Czynności organów gminy, podejmowane na podstawie art. 90 ust. 2b i 2d ustawy o systemie oświaty, mające na celu ustalenie wysokości dotacji dla placówki niepublicznej oraz przekazanie ustalonej kwoty dotacji, sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę, uznaje za czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. czynnościami z zakresu administracji publicznej, nie będącymi decyzjami, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie powołanego przepisu zgodność z prawem takich czynności podlega kontroli sądów administracyjnych.
W rozpoznawanej sprawie należy rozważyć, czy skarga jest dopuszczalna ze względu na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że pismami z dnia 8 września 2010 r. skarżąca podała organowi stosowne informacje, celem uzyskania dotacji. Burmistrz Miasta udzielił odpowiedzi, prezentując swoje stanowisko w piśmie z dnia 11 października 2010 r. Zdaniem Sądu, kolejne pismo skarżącej, tj. z dnia 22 października 2010 r. należało potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zmianę stanowiska organu wyrażonego w piśmie z dnia 11 października 2010 r.
Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w piśmie z dnia 15 listopada 2010 r., które doręczono stronie skarżącej w dniu 16 listopada 2010 r.
W związku z tym uznać należało, że trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 16 grudnia 2010 r.
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ww. ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast art. 53 § 2 tej ustawy stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Skoro w dniu 16 listopada 2010 r. doręczono skarżącej pismo organu, będące w istocie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to uznać należało, że termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 16 grudnia 2010 r. Skoro skarżąca złożyła skargę dopiero w dniu 23 kwietnia 2012 r. to skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.