Uzasadnienie
W dniu [...] r. pełnomocnik D G P wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na to, że wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji I organu zostało zabezpieczone przez ustanowienie hipoteki na należącej do podatniczki nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S zwrócił uwagę, że postanowieniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] uchylono postanowienie I instancji i wstrzymano w całości wykonanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S z dnia [...] r. Nr [...] oraz z dnia [...] r. Nr [...]
Zgodnie z art. 224a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926), organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji w całości lub w części do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę przez ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia.
Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. ma charakter reformatoryjny, tj. ustala zobowiązanie podatkowe w innej wysokości niż ustalił to organ I instancji. Oznacza to, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. uchylające w całości postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej i wstrzymujące w całości wykonanie decyzji organu I instancji będzie obowiązywało do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowo-administracyjnego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. W związku z tym nie ma potrzeby wydawania osobnego postanowienia w przedmiocie wstrzymania decyzji II instancji.
W związku z powyższym Sąd uznał powyższy wniosek za bezprzedmiotowy i orzekł jak na wstępie.