Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył G. K. (zw. dalej: "Spółką") termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2016 r. w kwocie [...]zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika.
Postanowienie zawierało pouczenie, że stronie nie służy zażalenie.
Pismem z dnia 30 stycznia 2019 r. stanowiącym ponaglenie na opieszałe działanie tego organu w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne dokonanie ww. zwrotu, które zostało potraktowane przez organy podatkowe jako zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia 20 czerwca 2016 r.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2019 r., nr: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. postanowił uznać ponaglenie za nieuzasadnione.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2019 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 czerwca 2016 r. przedłużające termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2016 r. w kwocie [...]zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018. 1302 ze zm. t.j., dalej jako: "p.p.s.a.").
Z tytułu jak i treści skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie wynika wprost, że jej przedmiotem jest, wydane na podstawie art. 216 § 1 w związku z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., zw. dalej: "O.p.") i art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., poz. 177 ze zm.,) postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 czerwca 2016 r. znak j.w. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2016 r., doręczone Skarżącej w dniu 23 czerwca 2016 r.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Wyjaśnić także należy, że wątpliwości dotyczące trybu, w jakim organ podatkowy wydaje postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku oraz środków zaskarżenia tego postanowienia przysługujących podatnikowi, rozstrzygnięte zostały uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2016 r., I FPS 2/16. Zgodnie z tą uchwałą przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u. w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.". Ogólna moc wiążąca uchwały wynikająca z art. 269 p.p.s.a. powoduje, iż wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis.
Natomiast jak stanowi art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności złożenia do sądu administracyjnego skargi na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku VAT jest więc zaskarżenie tego postanowienia zażaleniem, skierowanym do dyrektora izby skarbowej, a od dnia 1 marca 2017 r. - dyrektora izby administracji skarbowej, jako organu wyższego stopnia nad naczelnikiem urzędu skarbowego.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że pismem z dnia 30 stycznia 2019 r. nr [...] Skarżąca wniosła pismo zatytułowane ponaglenie/wezwanie. W piśmie tym podniesiono zarzuty dotyczące opieszałego działania organu I instancji w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne dokonanie ww. zwrotu, które to wezwanie zostało potraktowane przez organy podatkowe jako zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia 20 czerwca 2016 r.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2019 r., nr: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. postanowił uznać ponaglenie za nieuzasadnione. Natomiast jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia, skarżąca w dniu 24 kwietnia 2019 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. wydał postanowienie nr [...] [...] którym utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia Spółce terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc marzec 2016. I dopiero to postanowienie organu II instancji (wydane po rozpatrzeniu zażalenia czyli w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] r. nr [...] [...]) może być poddane kontroli Sądu.
Sąd nie może rozpoznać skargi, która nie została poprzedzona wyczerpaniem przez Skarżącą właściwego trybu zaskarżenia postanowienia w administracyjnym toku instancji.
Brak rozpoznania zażalenia przez organ drugiej instancji powodował, że wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga była przedwczesna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.