Uzasadnienie
Skarżący T.W., wnioskiem z dnia 12 lutego 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), w związku ze złożoną skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 466/15, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej.
Na urzędowym formularzu PPF dołączonym do pisma, skarżący zakreślając, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazał na swoją trudną sytuację finansową.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 p.p.s.a.).
Oczywistym zatem jest, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ma charakter stricte wnioskowy.
Zgodnie jednak z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie takim zwolnieniem skarżący został objęty. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r., referendarz sądowy tut. Sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Orzeczenie to oznacza, że skarżący został w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony także od kosztów sądowych w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej. Przyznane tym postanowieniem prawo pomocy nie zostało dotychczas cofnięte ani zmienione, a tym samym skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, aż do jego prawomocnego zakończenia.
Z tych względów rozpoznanie wniosku, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, stało się zbędne, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji, działając na podstawie art. 249a p.p.s.a.