Uzasadnienie
S. S. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę z 6 lipca 2022 r. dotyczącą decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18 marca 2022 r., nr 508/2022; 210000/71/2022-cum/508/KM odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 05.2012 – 10.2012 w łącznej kwocie [...]zł, w tym z tytułu: składek – [...] zł, odsetek liczonych na dzień złożenia wniosku, tj. na 12 stycznia 2022 r. – [...] zł i kosztów upomnienia – [...] zł.
ZUS ww. decyzją z 18 marca 2022 r. odmówił Skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek. Rozstrzygnięcie zostało Skarżącemu doręczone 24 marca 2022 r.
Skarżący skorzystał z prawa do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie spawy składając stosowny wniosek 6 kwietnia 2022 r. Po przeprowadzeniu postepowania ZUS wydał 27 maja 2022 r. decyzję nr UP - 434/2022 utrzymującą w mocy własną decyzję z 18 marca 2022 r. nr 508/2022. Rozstrzygnięcie zostało Skarżącemu doręczone 6 czerwca 2022 r. (zgodnie z ZPO).
Skarżący skierował do ZUS pismo z 6 lipca 2022 r. zatytułowane skarga.
Pismo zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego 7 lipca 2022 r. Z treści pisma wynika, że jest to skarga dotyczącą decyzji odmawiającej Skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek.
W odpowiedzi na skargę ZUS w pierwszej kolejności stwierdził, że przedmiotowe pismo stanowi skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji i na tej podstawie podlegać powinna odrzuceniu. Podkreślił jednak, że w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd takiego stanowiska, skarga podlega odrzuceniu ze względu na wniesienie jej z uchybieniem terminu przewidzianego przepisami prawa. Wyjaśnił, że decyzja z 27 maja 2022 r. została doręczona Skarżącemu 6 czerwca 2022 r., natomiast skarga została nadana do organu 7 lipca 2022 r. Zdaniem ZUS doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:
Sąd po analizie treści pisma z 6 lipca 2022 r. oraz okoliczności sprawy uznał, że przedmiotowe pismo stanowi skargę na ww. decyzję ZUS z 27 maja 2022 r. nr 434/2022. Sąd dostrzegł, że w treści pisma Skarżący nie oznaczył precyzyjnie i prawidłowo skarżonego aktu (czyli nie wskazał na decyzję wydaną przez ZUS w drugiej instancji), poprzestając na wskazaniu, iż skarga dotyczy sprawy z ZUS-em nr [numer dowodu zakryty]/71/2022-cum/km, decyzja nr 508/2022. Niemniej jednak przyjąć należało, że zamiarem Skarżącego było wniesienie skargi na decyzję wydaną w drugiej instancji. Ponadto z całą pewnością pismo Skarżącego z 6 lipca 2022 r. nie stanowi odwołania od ww. decyzji z 18 marca 2022 r. nr 508/2022.
Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna ze względu na uchybienie przez Skarżącego terminowi do jej wniesienia i w związku z tym podlega odrzuceniu.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329, tj. ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu 6 czerwca 2022 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, co potwierdza jednoznacznie znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie jej odbioru. Korespondencję Skarżący podjął osobiście, co poświadczył podpisem. Skarga natomiast, jak wynika z akt sprawy, została nadana 7 lipca 2022 r. w placówce operatora pocztowego, co potwierdza data zawarta na pieczęci operatora pocztowego (k. 3 akt sądowych).
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Termin do wniesienia skargi w niniejszym przypadku upływał z dniem 6 lipca 2022 r. (środa). Skargę nadano zaś 7 lipca 2022 r., a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Skoro przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił skargę odrzucić.