Uzasadnienie
Skarżący J.W. ([...] lat), wraz ze skargą na opisane wyżej postanowienie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Koszty sądowe sprowadzają się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w wysokości [...] zł (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 kwietnia 2015 r.).
W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że jest osoba samotną, całkowicie i trwale niezdolną do pracy (niezdolność ustalił ZUS w S.). Skarżący oświadczył, że od czterech miesięcy nie otrzymuje żadnych świadczeń z ZUS, nie korzysta z żadnej pomocy. Obecnie jest osobą bezrobotną, nie ma dochodów. Koszty utrzymania Skarżącego ponosi jego matka.
Odnośnie do majątku, Skarżący podał, budynek mieszkalny został "zabrany" przez komornika. Z uzasadnienia wniosku wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani wartościowych rzeczy ruchomych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Podnieść należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Istotą instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji tym podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej, uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych, a do podmiotów tych zalicza się przede wszystkim bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które pozbawione są środków do życia, bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalne niezbędne.
Zdaniem referendarza sądowego, przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za tym, że wniosek J.W. jest zasadny.
Wskazać należy, że sytuacja Skarżącego podlegała już ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w związku z ubieganiem się J. W. o przyznanie prawa pomocy w zawisłej przed sądem sprawie z jego skargi o sygn. akt I SA/Sz 49/14, w której przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. W aktach tej sprawy (I SA/Sz 49/14) znajduje się przedłożone przez J. W. zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia z dnia [...] r. wydane dla potrzeb Zespołu do spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności, w którym stwierdzono m.in., że choroby mają charakter [...], skarżący wymaga okresowo opieki drugiej osoby ze względu na niemożność samodzielnej egzystencji.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności potwierdzone częściowo opisanym wyżej zaświadczeniem lekarskim, należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.