Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. oddalił skargę J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn (wartość przedmiotu sporu: [...]zł).
Pismem z dnia[...]. J. O. złożył wniosek o przyznanie adwokata z urzędu celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał J. O. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Odpis postanowienia został doręczony w dniu [...]. Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w S. celem wyznaczenia adwokata z urzędu dla skarżącego J. O.. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik – adwokat I. K. – R. złożyła do akt sprawy pełnomocnictwo skarżącego upoważniające ją do reprezentowania w sprawie do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.
Ustanowiony w sprawie pełnomocnik pismem z dnia[...]., wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że w sprawie sporządzono opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2009 r. Pełnomocnik I. K. – R. oświadczyła jednocześnie, że koszty nie zostały uiszczone w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego adwokata. Natomiast, na podstawie przepisu art. 250 ww. ustawy, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z przepisem art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), stanowi, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki; w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a tego rozporządzenia, w sprawie której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna stosuje się stawkę minimalną obliczoną na podstawie § 6 ww. rozporządzenia. Stosownie zaś do § 6 pkt 5 tegoż rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, ustanowił dla skarżącego J. O. adwokata postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r., a więc po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji. Zatem pełnomocnik I. K. – R. nie prowadziła sprawy w pierwszej instancji, stąd też Sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł. Koszty te stanowią 75% stawki minimalnej ([...] zł) oraz obejmują 22% podatku od towarów i usług ([...] zł).
Ustalając stawkę minimalną w kwocie [...] zł, Sąd miał na uwadze wartość przedmiotu sporu w wysokości [...] zł, która mieści się w przedziale powyżej 10.000 zł do 50.000 zł zgodnie z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia.
Koszty te należało powiększyć o stawkę należnego podatku od towarów i usług, tj. w wysokości 22% na podstawie przepisu art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).
Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.