Uzasadnienie
M. I., reprezentowana przez radcę prawnego wystąpiła przez platformę ePUAP ze skargą na opisaną w komparycji interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu E. S., stanowiło załącznik do dokumentu elektronicznego (skargi) opatrzonego podpisem elektronicznym ww. radcy prawnego i nie zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2023 r. wezwano radcę prawnego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez uwierzytelnienie zgodnie z obowiązującymi przepisami nadesłanego pełnomocnictwa lub też nadesłanie uwierzytelnionego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano, że nadesłane przez ePuap pełnomocnictwo nie zostało podpisane profilem zaufanym lub podpisem kwalifikowanym. Wezwanie doręczono 18 września 2023 r. (UPD w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Również art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie jedynie kserokopii pełnomocnictwa nie stanowi potwierdzenia umocowania (zob. m.in. postanowienie NSA z 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 575/18).
Niezałączenie pełnomocnictwa (oryginału, czy też poświadczonego odpisu) stanowi brak formalny skargi, który można jednak konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym.
Zauważenia wymaga, że w niniejszej sprawie dołączone do skargi pełnomocnictwo stanowiło kserokopię nie poświadczoną za zgodność z oryginałem, nie zostało bowiem opatrzone podpisem elektronicznym skarżącej, ani ww. radcy prawnego.
Podpisem elektronicznym pełnomocnika podpisane została jedynie skarga.
W tym miejscu po pierwsze wskazać należy, że regulacja art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zawiera wskazań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictw lub innych dokumentów przez wymienionych w przepisie pełnomocników. Wymogi poświadczeń odpisów dokumentów wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (art. 4 ust. 1b ustawy – Prawo o adwokaturze, art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, art. 9 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych oraz z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym).
Po drugie, w niniejszej sprawie, z uwagi na wniesienie skargi przez platformę ePuap wraz załącznikiem w postaci niepodpisanego (nieuwierzytelnionego) dokumentu pełnomocnictwa, wskazać należy na stanowisko wyrażone w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, zgodnie z którym załączniki pisma (tu: skargi), podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisane jedynie wówczas, gdy zostały one odrębnie podpisane podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nadto ze względu na brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego (tu: skargi) zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego (tu: pełnomocnictwa) będącego załącznikiem dokumentu (por. postanowienia NSA:, z 20 stycznia 2021 r., III OZ 19/21; z 13 kwietnia 2021 r., II GZ 99/21; z 2 czerwca 2021 r., I GZ 150/21).
W związku z powyższym, Sąd wezwał pełnomocnika, który podpisał skargę, do przedłożenia dokumentu o określonej treści, skoro załączone pełnomocnictwo nie spełniało obowiązujących wymogów. W przedmiotowym wezwaniu Sąd wyjaśnił również przyczynę żądania nadesłania dokumentu, wskazując, że nadesłane pełnomocnictwo nie zostało podpisane profilem zaufanym lub podpisem kwalifikowanym.
Jak wynika z akt sprawy, braki formalne skargi nie zostały usunięte, w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 25 września 2023 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd obowiązany był orzec, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Zgodnie zaś z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.